Wyspa na weekend - Bornholm

Przez cienką warstwę chmur przebija blada tarcza słońca. Rozproszone światło kłuje w oczy. Miasteczko wygląda intrygująco i dziwnie, ale jednak przyjaźnie. W ogrodach przed kolorowymi domami kwitną malwy, ciepłe powietrze pieści twarz, a turkus morza zachęca do kąpieli.
Bez względu na to, w którą stronę wyspy ruszysz, zawsze będziesz nie dalej niż 15 km od wybrzeża. Dlaczego? Bornholm ma zaledwie 588 km², można objechać go samochodem w jedno popołudnie. Sagi mówią, że Bóg tworząc Bornholm, zebrał z okolicznych krajów to, co najlepsze i wrzucił do morza. Są tu klify i skały na północy, szerokie białe, piaszczyste plaże na południu, a stare lasy, które kryją tajemnicze menhiry i kurhany, pokrywają jedną piątą powierzchni wyspy.
Gdy wchodzisz do tutejszych skansenów, wydaje Ci się, że to żyjące, zamieszkane wsie: krzątają się po nich ludzie ubrani w tradycyjne stroje, wykonują codzienne prace, jak ich przodkowie wieki temu. W niektórych chatach po zmroku podobno straszy... Zresztą – cały kraj jest przepełniony magicznym klimatem.
Jedno popołudnie to jednak zdecydowanie za mało, by zachować w pamięci wizytę na Bornholmie. Słyszałam o wędrowcach, którzy w ciągu dwudziestu sześciu godzin przeszli wyspę dookoła, lecz aby dokładnie poznać jej urok potrzeba przynajmniej kilku dni i dorze mieć rower. Bornholm szczyci się świetną infrastrukturą oraz siatką ścieżek rowerowych, prowadzących dookoła wyspy i przez jej środek. Dlatego co roku przyjeżdżają tu tysiące turystów na dwóch kółkach. Oczywiście – drogą morską. Przypływa też na Bornholm wiele jednostek, które opływają wyspę, zawijając od portu do portu. W każdej przystani kotwiczy mnóstwo niewielkich kolorowych łajb, hipnotyzując swym urokiem przybyszów.
Bornholmczycy w przeszłości wielokrotnie znajdowali się pod panowaniem Szwecji, teraz formalnie są Duńczykami, ale nie stracili własnej tożsamości. Są dumni z języka i na każdym kroku podkreślają swoją odrębność.

Dla koneserów
Z każdym rokiem przybywa turystów odwiedzających wyspę, więc mieszkańcy starają się uatrakcyjnić ich pobyt. Powstają tematyczne gospodarstwa agroturystyczne, otwierane są nowe restauracje, muzea i galerie, w któ- rych mistrzowie rękodzieła wystawiają swe prace. We wszystkim Bornholmczycy starają się przemycić odrobinę tradycji, unikają komercji. Miłośników dobrej kuchni ucieszy wiadomość, że nie ma na całej wyspie McDonald’sa. Za to słynna bornholmska kuchnia bogata w ryby i owoce morza zadowoli najbardziej wybrednych. Najlepiej zacząć od potrawy symbolu – „Talerza miłości”. Na ceramice w kształcie serca pysznią się bornholmskie specjały, m.in.: śledź z wysp Christiansona, wędzony łosoś, peklowana gęsia pierś i pasztet z gęsi oraz ser bornzola, który dwukrotnie zdobył miano najlepszego na świecie. Wszystko razem – palce lizać!