Podróż z dzieckiem wokół Morza Czarnego

- 9 krajów, 6 miesięcy, 3 osoby, czyli Wasza wyprawa z maleńką Hanią wokół Morza Czarnego. Hania miała wtedy pół roku. Jakie problemy z dzieckiem pojawiły się w drodze?

Jak odpowiem, że żadne, to nikt nam nie uwierzy. Ale prawda jest taka, że Hania podczas tych sześciu miesięcy nie złapała nawet kataru. Raz jeden zaraziła się ode mnie opryszczką (na którą szybko dostaliśmy maść od doktora w Mołdawii) i raz wbiła sobie w paluszek drzazgę. Bilans jest dobry. A jej odporność tylko rosła, podczas kąpieli w Morzu Czarnym, Morzu Kaspijskim, jeziorach czy górskich strumykach. Ale też my, choć Hania była wcześniakiem, nigdy nie byliśmy „chuchająco-dmuchającymi rodzicami”.

- W podróż wyruszyliście w okresie urlopu macierzyńsko-tacierzyńskiego i  w tym czasie niemieckie ministerstwo (na stałe mieszkacie w Berlinie) płaciło Wam przez 14 miesięcy tzw. "Elterngeld" - pieniędze dla rodziców wychowujących dziecko. Idealny układ. :-)

Płacono pieniądze dla jednego rodzica. Tego, który rezygnuje na ten czas z pracy. Ale to w zupełności wystarczyło. Na te pół roku podróży wynajęliśmy nasze mieszkanie, więc odpadły największe, bieżące koszta. Nocowaliśmy w samochodzie, w namiocie, albo u znajomych (w każdym kraju mieliśmy kilka „baz” z pralką i z Internetem). Głównie gotowaliśmy sami, a jeśli nawet jedliśmy w barach czy w knajpkach to gruzińskie czy azerskie ceny - poza stolicami - są nieporównywalnie niskie z Warszawą czy z Berlinem. No i dochodzi do tego gościnność ludzi, którzy na każdym kroku zapraszali nas na kawę, ciasto, obiad czy kolację.

Natomiast do kosztów podróży należy doliczyć na pewno ubezpieczenie zdrowotne, wizy i benzynę, która na szczęście jest dużo tańsza na wschodzie.

- Jakich rad możecie udzielić rodzicom wybierającym się z dzieckiem w długą i daleką podróż samochodem? Pewnie trudno było się spakować i zmieścić wszystko co potrzebne w Renault Espace, który miał zastąpić domek. Najwięcej miejsca chyba zajęły pieluchy? ;-)

Wiedzieliśmy, że Hania musi mieć trzy ważne rzeczy: wygodny fotelik, stałe miejsce do spania (zabraliśmy ze sobą turystyczne łóżeczko), no i ukochanego przyjaciela misia, który był zawsze ten sam, mimo zmieniających się widoków za oknem.

Rzeczywiście na starcie mieliśmy paczki pieluch i skrzynkę gotowych słoiczków z jedzeniem, tak na wszelki wypadek. Ale szybko się zorientowaliśmy, że przecież wszędzie są dzieci i wszędzie wszystko można dokupić. Czasem zdarzało się, że pieluszki były na sztuki, a napisów na słoiczkach nie dało się rozszyfrować ;-), ale to nic.