Wyprawa do Magadanu

Cztery miesiące później byliśmy zdecydowani dojechać na kraniec Azji, czyli do Magadanu:). Przygotowania zajęły nam parę kolejnych miesięcy i równo rok od narodzin pomysłu byliśmy już spakowani i gotowi do drogi.

Wyruszamy z Bielska-Białej w deszczowy piątek 25 czerwca około 9 rano, żegnani przez naszych przyjaciół motocyklistów i znajomych. Mkniemy przez Nowy Sącz, Krosno i Przemyśl do granicy polsko-ukraińskiej w Medyce i po godzince jesteśmy już na Ukrainie. Pierwszy biwak rozkładamy około 50 km za Lwowem, w "pięknych okolicznościach przyrody". Nie przewidzieliśmy tylko nocnej ulewy, która rozmiękczyła grunt tak, że rankiem pokonanie kilometra do utwardzonej drogi zajmuje nam ponad 15 minut.

Przelot przez Ukrainę odbywa się bez problemów poza nieudaną próbą wyłudzenia od nas łapówki za przepisową jazdę przez miejscowy patrol milicji. Trzeciego dnia dojeżdżamy do granicy ukraińsko-rosyjskiej.   Ogromne zdziwienie:   okazuje się, że jesteśmy 8 godz. wcześniej niż rozpoczyna się ważność naszych wiz i musimy koczować do północy pomiędzy granicami na ziemi niczyjej. W nocy co prawda kolejki po stronie rosyjskiej nie ma, ale i tak bieganie od okienka do okienka po pieczątki zabiera nam prawie dwie godziny... 

Tym sposobem dopiero przed 2 godz. w nocy wjeżdżamy do Rosji i po 60 km znajdujemy dobre miejsce na biwak. Szybkie rozbicie namiotów i upragniony odpoczynek po długim dniu. Dwa dni później, na wysokości miasta Tambow,  po kilku dniach pościgu dogania nas doświadczony podróżnik motocyklowy Sławek z Kołobrzegu na swojej LC4 Adventure, który także wybiera się do Magadanu, a z którym jeszcze w Polsce postanowiliśmy połączyć siły. Gwoli ścisłości, to Robert wraca się 60 km, spuszcza ze swojej Afry paliwo i tankuje motocykl Sławka, któremu nocą na trasie zabrakło benzyny.  Ruszamy dalej w trójkę.

Przeczytaj całą relację na Navigeo.pl >>