Ci, którzy zajrzą do Muzeum Historii Miasta, przekonają się, jak piękne było ono przed wojną. Spośród licznych browarów szczecińskich działających do 1945 roku zwykle wymienia się trzy największe. Założycielem pierwszego z nich – Bergschloss Brauerei Stettin – był przedsiębiorca i radny Rudolph Rückforth, który w 1865 roku wykupił starszy zakład i trzy lata później przekształcił go we własny, rodzinny browar. Zakład zaprzestał działalności dopiero pod koniec wojny.
Jako drugi browar należy przywołać Elysium Brauerei Stettin, powstały w 1871 roku, działający jako spółka akcyjna początkowo na obszarze dzisiejszego Niebuszewa, potem na Elysiumstrasse. Browar szybko się rozwijał. Imponująca sieć przedstawicielstw handlowych, własny tabor kolejowy i nowoczesne wyposażenie były motorem sukcesu firmy, którą zniszczyła, i to dosłownie, dopiero II wojna światowa. Zbombardowanego i rozkradzionego zakładu nie odbudowano.
Trzeci z wielkiej trójki, Bohrisch Bairische Brauerei, powstał z wykupionego w 1861 roku Browaru Weidmanna. Juliusz Furchtegott Bohrisch zmarł w 1865 roku, a firmę przekazał synowi i żonie. To właśnie Otto Bohrisch, zdolny biznesmen, stał się twórcą potęgi Bohrisch Bairische Brauerei.
Na krótko przed wybuchem I wojny światowej browar Bohrischa przejął zakłady w Białogardzie, Gryficach oraz dwa w Stargardzie Szczecińskim. Kolejny z dynastii Bohrischów, Hans, po wojnie doprowadził do tego, że firma w latach 20. wchłonęła jeszcze jeden browar (spółka ze szczecińskim Wilhelm Conrad Brauerei). Korzystając ze spowodowanego m.in. wojną kryzysu, z którym nie poradziła sobie większość konkurentów, skonsolidował firmę i zmienił nazwę na Bohrisch Brauerei A.G. To właśnie ten ostatni browar, jako najmniej zniszczony, zdecydowano się ponownie uruchomić w przyłączonym do komunistycznej Polski Szczecinie.
Browar Bosman
Browar w Szczecinie po wojnie początkowo zależny był od centrali w Bydgoszczy, względną samodzielność uzyskał dopiero w latach 50. Modernizacja i rozbudowa poniemieckiej infrastruktury pozwoliły stopniowo zwiększać moce produkcyjne do 200 tys. hl i rozpocząć eksport do bratnich krajów socjalistycznych. W zakładzie produkowano przez pewien czas polską Pepsi, zaś warzone tu piwo „Baltic Bier” za sprawą Baltony trafiało na pokłady statków. Firma przekształcona w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa w 1992 roku otrzymała obecną nazwę „Bosman” – jak na portowy browar przystało; w zakład zainwestowała niemiecka grupa Bittburger Brauerei. W latach 90. wielu fanów w kraju zdobyła marka „Bosman”, z pamiętnymi reklamami Piwo bezalkoholowe, ale buja! Ostatnią zmianą własnościową było przejęcie przedsiębiorstwa przez Carlsberg Okocim S.A.
w 2001 roku. Jednym z najbardziej znanych lokali, gdzie można było się dobrze zabawić przy piwie, było „Elysium”, uruchomione jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku. Przybytek należał przejściowo do rodziny Weidmannów, która nie tylko prowadziła tu sprzedaż swojego piwa, ale także założyła popularny teatr letni, zwany też czasem piwnym. Obiekt stojący niegdyś nieopodal obecnej ul. Niemcewicza nie zachował się. Dobrego piwa można się dziś napić w pubie „Pivaria” przy ul. Lelewela 8A. Na Wałach Chrobrego jest też kilka dobrych restauracji-tawern z „Christopherem Columbusem” na czele, mieszczącym się naprzeciw Akademii Morskiej, i „Porto Grande” przy ul. Jana z Kolna.