Ciechocinek

Historia Ciechocinka jako uzdrowiska rozpoczęła się w 1836 roku. Wówczas w miejscowym zajeździe zainstalowano pierwsze cztery wanny lecznicze. Dało to początek Zakładowi Zdrojowemu.

Do upowszechnienia uzdrowiska przyczynił się doktor Roman Ignatowski, który był pierwszym lekarzem Zakładu (1845–1881). Na zasadniczy rozwój kurortu wpłynęło uruchomienie połączenia z Aleksandrowem Kujawskim w ramach kolei warszawsko-bydgoskiej w 1867 roku oraz poprowadzenie wodociągu w roku 1894.

Kolejny etap rozwoju nastąpił w okresie międzywojennym. Uzdrowisko przejęte przez rząd zostało podporządkowane Ministerstwu Zdrowia. Powstawały nowe pensjonaty dla letników, wybudowano pocztę i szkołę, kompleks Europa, Dworek Prezydenta. Powstał wówczas również Park Zdrowia obejmujący basen termalno-solankowy, Ogródek Jordanowski, boiska i rozległe tereny zielone okalające tężnie. W latach 30. Ciechocinek zaczął przeobrażać się w miasto ogród. Było to spełnienie wizji architekta zieleni – Zygmunta Hellwiga, twórcy ciechocińskich dywanów kwiatowych.

Najbardziej obleganym przez kuracjuszy miejscem w Ciechocinku jest fontanna Grzybek przy zbiegu ulic Zdrojowej i Kościuszki. Wypływająca z niej solanka ma stężenie 5,5% i bardzo łatwo się utlenia, tworząc wokół naturalną inhalację bromowo-jodową. Obok stoi dawny budynek Müllera (1881-1900), który był jednym z pierwszych prywatnych obiektów hotelowych w miejscowości. Ożywa późnym popołudniem i wieczorem, gdy w restauracji Przy Grzybie odbywają się fajfy (15.00–17.30) i wieczorki taneczne (18.30–24.00). Z reguły parkiet jest zapełniony, a w kuracjuszach rodzi się młodzieńczy duch.

Na zachód od Grzybka zlokalizowany jest Park Tężniowy. Idąc tam, mija się po drodze Plac Gdański z pomnikiem upamiętniającym wyzwolenie Ciechocinka i słynny zegar kwiatowy, szczególnie interesujący latem, kiedy z kwiatów układane są piękne kompozycje. W parku są trzy wysokie tężnie o konstrukcji z potężnych belek. Warto wejść na górę tężni nr I i stamtąd podziwiać panoramę uzdrowiska. Za tężnią nr III utworzono rezerwat roślinności słonolubnej.