Uznawane jest międzynarodowe prawo jazdy. Pojazd musi być ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej. Transport lokalny Nie ma ograniczeń. Bardzo wygodne są lotnicze połączenia krajowe, jednak ceny przelotów są dość wysokie (na ogół ponad 100 USD). Dużo taniej można podróżować autobusami. Informacje o cenach i rozkładzie lotów oraz międzymiastowych połączeń autobusowych podaje prasa codzienna. Podróżowanie lądem w porze deszczowej może być utrudnione z powodu przerwanych mostów czy rozmytych dróg; trzeba się także liczyć z opóźnieniami i odwołaniami lotów czy kursów autobusowych. Występują tu dwie pory roku: pora deszczów monsunowych (od połowy maja do połowy października, z przeciętną temperaturą ok. 30 st. C) oraz pora sucha (w pozostałych miesiącach, z temperaturami od 15 do 40 st. C). Najlepszą porą do odwiedzenia Laosu jest pora sucha. Podróżowanie rzekami jest jedną z atrakcji turystycznych, jednakże korzystanie z szybkich łodzi motorowych wiąże się z pewnym ryzykiem, zwłaszcza w porze suchej. W większych miejscowościach na terenie całego kraju są wypożyczalnie rowerów (do ok. 5 USD za dzień) oraz motocykli, a także samochodów. Podstawowym środkiem transportu w większych miejscowościach są riksze motocyklowe (tuk-tuk). Cenę przejazdu należy wynegocjować z kierowcą z góry.
Szczepienia
Nie ma obowiązku okazania na granicy świadectw szczepień. Występuje jednak zagrożenie malarią, cholerą, dengą, amebozą, zapaleniem wątroby typu A, japońską odmianą zapalenia mózgu typu B, dyzenterią, gruźlicą, grzybicami i innymi chorobami skórnymi. Należy zapoznać się z aktualnymi komunikatami wydawanymi przez WHO na temat sytuacji zdrowotnej w regionie – warto przy okazji zwracać uwagę m.in. na występowanie ptasiej grypy. Zalecane są szczepienia przeciw grypie, wściekliźnie i zapaleniu wątroby. Należy pić tylko przegotowaną wodę oraz unikać spożywania popularnych tu potraw z surowych warzyw, suszonych ryb itp. Występuje zagrożenie zatruciami pokarmowymi oraz wirusem HIV.
Wiza z Polski
Obywateli polskich obowiązują wizy. Wizę miesięczną można uzyskać zarówno w ambasadzie Laosu, np. w Warszawie, jak i na niektórych przejściach granicznych (patrz informacje niżej). Koszt wizy – 30 USD. Można ją przedłużyć dwukrotnie, każdorazowo o jeden miesiąc; wymagane jest umotywowanie wniosku. Przedłużenia wizy dokonuje się w Urzędzie Imigracyjnym w Vientiane. Opłata wynosi 2 USD za każdy dodatkowy dzień pobytu. Podczas kontroli granicznej należy sprawdzić, czy do paszportu zostały wbite odpowiednie pieczątki. W razie stwierdzenia przez policję ich braku przy kontroli podczas podróży po kraju lub przy wyjeździe grożą kary pieniężne, deportacja, a nawet areszt. Przy załatwianiu formalności można skorzystać odpłatnie z pośrednictwa hotelu, w którym się mieszka. Za samowolne przedłużenie pobytu bez ważnej wizy obowiązuje opłata 10 USD za każdy dzień, której dokonuje się przy wyjeździe. Nikt nie sprawdza, czy cudzoziemiec ma wystarczającą kwotę pieniędzy na pobyt lub czy jest ubezpieczony.
Ambasada w Polsce
brak
Przedstawicielstwa polskie
Brak polskiej placówki dyplomatycznej. Ambasador RP w Bangkoku (Tajlandia) akredytowany jest również w Laosie.