Top atrakcje

Stambuł

Stambuł to miasto-pomost łączące Europę i Azję, Zachód i Wschód, cywilizację i egzotykę. Część europejską z azjatycką łączy most Atatürka. Kierowcy i piesi mogą za kilka tureckich lirów skorzystać z mostu, aby przemieścić się nad Bosforem. W Stambule nie można odpocząć, za dużo jest do zwiedzania. Hagia Sophia to wspaniała bazylika „Mądrości Bożej”, stojąca na najwyższym wzgórzu miasta, już trzecia na tym samym miejscu. Pierwotnie wzorowana na bazylice Grobu Pańskiego w Jerozolimie, w XVI w. stała się meczetem. Naprzeciw bazyliki stoi meczet Ahmed Camii zwany Błękitnym Meczetem od turkusowo-niebieskich fajansowych płytek. Jedyny na świecie z 6 minaretami, dlatego w Mekkce dobudowano siódmy. Potężne kolumny z szarego marmuru nazywa się nogami słonia. Inną bajeczną budowlą jest pałac Topkapi Saray, dawna rezydencja sułtanów. Tutaj żyli otoczeni setkami niewolników, eunuchów, konkubin i faworyt z haremu. Przez prawie 400 lat stąd rządzono imperium osmańskim, które w XVI-XVII w rozciągało się od Węgier po Kuwejt, od Afryki Północnej po Kaukaz. Można nacieszyć oko klejnotami ze skarbca imperium osmańskiego - cztery komnaty jak z groty Alladyna! Wieczorem oddech od zabytków zapewnia bujne życie nocne: kluby i lokale z egzotyczną atmosferą i tańcem brzucha. 

Wielki Bazar

Grzechem jest być w Stambule i nie wstąpić na Kryty Bazar - największe orientalne targowisko na świecie (4 tys. sklepów pod jednym dachem!). Trzeba coś wytargować. Ogólny harmider i rozgardiasz oraz sporo produkowanej seryjnie tandety. Warto zajrzeć na uliczkę złotników i antykwariuszy.

Wybrzeże Egejskie

Wybrzeże Egejskie jest modne, ale zatłoczone i często nieefektowne. Najpiękniejszą miejscowością letniskową w południowej części jest Bodrum. Wzdłuż wybrzeża egejskiego od Troi do Halikarnasu rozłożyły się wioski rybackie i zachowały się pozostałości po wielkich niegdyś antycznych miastach. Tu znajdują się ruiny Pergamonu (obecnie Bergama), w którym była jedna z największych bibliotek świata antycznego. Nieco dalej na południe znajduje się Izmir, miejsce narodzin Homera. W Izmirze (starożytnej Smyrnie) został skazany na przysłowiowe męki Tantal. Zachodnie wybrzeże Turcji  zdobią ruiny Efezu i Miletu. Nawet krótka obecność w tych miejscach powoduje, że nagle przypomną się wszystkie lekcje z mitologii, a w głowie ożyją herosi i boże igrzyska.

Efez

Na  Efez (po turecku: Seldżuk) warto poświęcić cały dzień. To dobrze zachowane starożytne greckie miasto. Szczególnie, że Troja, Pergamon i Milet rozczarowują. Efez przyćmiewa rozmiarami i bogactwem, spełnia sny turystów o antycznej przygodzie. Trzeba wiedzieć, że stała tu świątynia Artemidy, jeden z siedmiu antycznych cudów świata! Świątynię Artemidy podpalił (ponoć tej nocy, kiedy urodził się Aleksander Wielki) szewc Herostratos. Podpalacz przyznał się na torturach do czynu i dodał, że uczynił to dla nieśmiertelnej sławy. Cel osiągnął, bo znamy jego imię, mimo iż i mieszkańcom i historykom zabroniono je wymawiać. 

Troja

Dopóki w latach 70-tych XIX wieku Schliemann nie rozpoczął wykopalisk archeologicznych, uważano ją za wytwór wyobraźni Homera, była trochę jak legendarna Atlantydą. A jednak Schliemann odkopał prawdziwe ruiny i znalazł skarb króla Priama. Obecnie Troja rozczarowuje. Spod ziemi wychylają się tylko zarysy murów. Jest za to drewniany koń trojański, wybudowany przez współczesnych na podstawie opisu Homera. Olbrzymia figura stoi u wejścia, a turyści tak jak niegdyś Odyseusz i jego 10 towarzyszy, mogą ukryć się w jej wnętrzu. 

Wybrzeże Morza Śródziemnego

Wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego od Marmaris do Antakyi czeka na turystów jeszcze więcej kurortów niż nad Morzem Egejskim, w których kąpać się i opalać można bez umiaru. Cieszą widoki: odizolowane zatoczki wśród urwistych skał. Kto chce trochę pozwiedzać może się wybrać do Alany, stoi tam imponujący zamek na wzgórzu. 

Kapadocja

Kapadocja to kraina we wschodniej części Anatolii Środkowej. To księżycowy krajobraz wulkaniczny i klasztory wykute w skałach. Ten surrealistyczny, baśniowy krajobraz, między Urgüp a Nevsehir: grzyby skalne z kapeluszami i tufowe stożki, w których wykuto domy, wyrzeźbiła sama natura deszczem i wiatrem. Z małą pomocą dłuta w ręku człowieka. Wizytówką Kapadocji jest Göreme. Można zamieszkać tam w jednym z licznych pensjonatów - wydrążonych pieczarach, które z okienkami wyglądają jak ogromne kopce termitów. W czasach Bizancjum pustelnicy wykuwali w skałach samotnie. Mnisi łączyli się w większe grupy i kuli świątynie ozdabiając je freskami przedstawiającymi postaci świętych i sceny biblijne. Pierwsi chrześcijanie chronili się przed rzymskimi i arabskimi prześladowcami w podziemnych miastach. Rozbudowali istniejące już podziemia troglodytów. 

Pamukkale

Pamukkale można przetłumaczyć jako „Bawełniana Forteca”, są to wapienne baseny wyżłobione w skale. Przedziwne kredowe tarasy stworzyły gorące źródła o temperaturze 35 stopni, których wapienny składnik wytrąca się, gdy woda wytryska z wnętrza ziemi pod dużym ciśnieniem, a następnie ulega gwałtownemu ochłodzeniu na powierzchni. Przez wieki bryły wapnia gromadziły się na brzegach tarasów tworząc małe niecki, w których zbierała się bulgocząca woda. Patrząc w górę można zobaczyć bajkowy widok. Kaskadę białych stalaktytów zwisających z niecek, iskrzących w słońcu na tle intensywnie niebieskiego nieba. 

Konya

Konya w skrócie to miasto Mevlany, wirujących derwiszów, seldżuckej architektury i dywanów. A bez skrótów pobyt w Konyi może przeciągać się niepokojąco długo. Bo Konya wciąga. Sprzedawcy przed sklepami zagadują i zapraszają. Nawet próbują coś sprzedać, ale przed prezentacją towaru oferują herbatę, grają i śpiewają. Pewnie to ma zrobić wrażenie i skusić turystów do zakupu. Ale w sumie jest całkiem przyjemne. Poza tym miasto jest raczej wolne od turystycznego zgiełku, ma swój własny rytm, daje orientalny spokój. Najlepiej wybrać się w piątek (czyli muzułmańską niedzielę), wówczas Konya jest odświętna. 

Derwisze

W XIII wieku mieszkał w Konyi najsłynniejszy islamski mistyk - Mevlana Celaleddin Rumi, założyciel zakonu wirujących derwiszów. Modlitwą derwisza był rytualny taniec symbolizujący jedność człowieka i Boga. Zakonnicy wirowali w rytm muzyki bębna i zwiewnego dźwięku trzcinowej piszczałki nawet przez dwanaście godzin. Z prawą ręką wzniesioną ku górze, a lewą ku dołowi kręcili się wokół własnej osi, wierząc w katharsis i zrzucenie ziemskich więzów przez taniec. Ataturk rozwiązał zakon w 1923 roku w ramach świeckich reform. Każdego roku w grudniu odbywa się festiwal derwiszów ku czci zmarłego Rumiego.

Hamam

Warto pójść do hamam - łaźni tureckiej. Nie ma nic bardziej relaksującego niż masaż i parne, wyłożone marmurem i kryte kopułą wnętrze. 

 

troja, stambuł, konya, kapadocja, efez, pamukkale, wielki bazar, wybrzeże egejskie, wybrzeże morza śródziemnego, derwisze, hamam

OCEŃ WIADOMOŚĆ:
ŚREDNIA OCENA:

Już głosowałeś! Twój głos został zaliczony

poleć znajomemu
drukuj