Brok

Dzisiaj to jedno z popularniejszych letnisk Mazowsza. Chlubą Broku jest niezwykle cenny gotycko-renesansowy kościół św. Andrzeja, zbudowany w latach 1540-1560 przez Jana Baptystę z Wenecji. Uwagę zwracają piękny renesansowy szczyt oraz kolebkowe sklepienie, zwane „pułtuskim” (nazwa pochodzi od podobnego sklepienia w kolegiacie w Pułtusku), ozdobione sztukaterią w formie przeplatających się kasetonów. Kościół zajmuje środek dawnego rynku. Obok stoi drewniana dzwonnica, budynek plebanii i ratusz z XIX wieku. Warto zajrzeć do pracowni cukierniczej i spróbować ręcznie wyrabianych lodów. Przy rynku i na uliczkach Broku wznoszą się drewniane budynki. Na wielu gospodarstwach znajdują się bocianie gniazda. Na wschodzie,u ujścia rzeczki Turki do Bugu, stoi ruina zamku biskupów płockich z I połowy XVII wieku.

Po renesansowej rezydencji pozostała jedynie wieża. Pamiątką po społeczności żydowskiej, stanowiącej przed wojną połowę ludności miasta, jest cmentarz z ocalałymi kilkudziesięcioma macewami. Niedaleko można zobaczyć kurhan przykrywający ciała zmarłych w czasie epidemii dżumy na przełomie XVII i XVIII wieku. Turystyczne centrum miasta rozciąga się od mostu na Bugu w kierunku zachodnim. Kąpielisko i przystań leżą nad brzegiem Bugu, po wschodniej stronie mostu.

Puszcza Biała i Nadbużański Park Krajobrazowy

Brok położony jest w pięknej turystycznej okolicy. Na północy i zachodzie szumi Puszcza Biała, a od południa miejscowość sąsiaduje z Nadbużańskim Parkiem Krajobrazowym. Puszcza Biała to fragment dawnej puszczy wschodniego Mazowsza, leżącej w widłach Narwi i Bugu. W okolicach Broku, w promieniu 10-12 km na zachód i południe, rozciągają się bory ze starymi partiami lasów. Rosną tam drzewa mające po 150 lat. Spotyka się tu także starsze, ponad 200-letnie okazy dębów i lip. W Długosiodle, przy kościele, znajduje się najstarsze drzewo na terenie puszczy – dąb Jan o obwodzie 6,50 metra, posadzony w 1481 roku. To region, w którym zachowały się jeszcze przykłady tradycyjnej kurpiowskiej architektury.

Wędrując od wsi do wsi, można zobaczyć stare drewniane domy z charakterystycznymi elementami zdobniczymi. Do najczęściej spotykanych należą, wycinane we wzory kurpiowskie, ozdobne nadproża okien i drzwi oraz rzeźbione elementy ścian szczytowych. Nadbużański Park Krajobrazowy obejmuje lewobrzeżną część doliny Dolnego Bugu, od ujścia rzeki Tocznej w miejscowości Drażniew do ujścia Liwca, niedaleko Kamieńczyka. Dolina zachowała na tym odcinku naturalny krajobraz z meandrującą rzeką, starorzeczami, wyspami w nurcie oraz piaszczystymi łachami i skarpami. Teren Puszczy Białej i Nadbużańskiego Parku Narodowego przecinają liczne szlaki turystyczne i ścieżki krajoznawcze. Na krótkie spacery po lasach lub łąkach nad Bugiem warto wybrać się pieszo.