Beata Pawlikowska: O tajemnicy szczęścia

- Na początek pytanie w związane z książką "Blondynka, jaguar i tajemnica Majów". Czy powinniśmy się bać ;-), że nastąpi koniec świata w 2012 r.?

Absolutnie nie! Ktoś chciał wywołać sensację i puścił niesprawdzoną plotkę, która nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Kalendarz Majów się nie kończy. Nawet więcej: Majowie stworzyli kalendarz, który oblicza nie tylko czas, ale i jest w stanie określić czwarty wymiar rzeczywistości. Mamy w nim zapisaną nie tylko przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, ale także siłę energetyczną związaną z danym dniem. To znaczy, że wszechświat emanuje pewną energią, która jest trudna do zbadania i precyzyjnego wyjaśnienia, ale Majowie posiedli tę wiedzę i zawarli ją w rytualnym kalendarzu zwanym tzolkin. Bo jest też drugi, zwykły majański kalendarz, czyli haab. I oba te kalendarze prowadzą nas bezpiecznie w przyszłość. Plotka wzięła się stąd, że kończy się pewien etap w dziejach świata. Ale jest to jedynie zakręt w czasoprzestrzeni. Nie koniec, tylko przejście do nowego kalendarza.

- Opowiedz coś o niedawnej wyprawie do Kambodży i Wietnamu, z której właśnie wróciłaś.

Lubię wracać do Angkor Vat w Kambodży. To było kiedyś największe miasto na świecie, pięć razy większe od dzisiejszej Warszawy – a działo się to w czasach Bolesława Chrobrego. Ludzie mieszkali w drewnianych domach na palach, handlowali złotem, srebrem i lśniącymi piórami zimorodków. Angkor było stolica potężnego Imperium Khmerów. Potem miasto zostało opuszczone, zarosło dżunglą i na kilkaset lat świat o nim zapomniał. Przetrwały w nim tylko kamienne świątynie zdobione ogromnymi twarzami bogów. To robi niesamowite wrażenie. Poza tym uwielbiam tropikalny upał i myślę, że to jest najbardziej idealny klimat na listopad i grudzień ? Dlatego zawsze gdy w Polsce zaczyna się zima, ja pakuję walizkę i lecę do ciepłych krajów, jak bocian.

- Czytam na jakimś forum: "Kiedyś w programie Krzysztofa Ziemca "Niepokonani". Beata Pawlikowska opowiedziała o swojej anoreksji, bulimii, alkoholizmie, próbie samobójczej i gwałcie". Teraz wszyscy o tym wiedzą. Jak się odbiłaś od dna i jaką pracę musiałaś wykonać, żeby być i czuć się tak jak teraz człowiekiem, z którego emanuje szczęście? :-)

O, ktoś mi dopisał alkoholizm do życiorysu? Nie byłam nigdy uzależniona od alkoholu. Byłam przez pewien czas związana z alkoholikiem, ale nie wiedział o tym ani on, ani ja. To zabawna sprawa – te uzależnienia. Zajmowałam się tym tematem pisząc książki z serii „W dżungli życia”. Doszłam do wniosku, że wszystkie uzależnienia – od alkoholu, zakupów, narkotyków, Internetu, seksu, niejedzenia czy objadania się – pochodzą z dokładnie tego samego źródła. Ich przyczyną jest zagubienie swojego prawdziwego „ja”, które z kolei bierze się na skutek tłumienia różnych uczuć i emocji, które po pewnym czasie stają się niemożliwe do rozpoznania i nazwania. Wtedy człowiek jest ich niewolnikiem i szarpie się jak pies na łańcuchu, usiłując sobie ulżyć. Najczęściej szuka czegoś, co stłumi te nieuświadomione emocje w szybki i skuteczny sposób – dlatego sięga po alkohol, uzależnia się od niejedzenia, wpadając w anoreksje, albo ucisza emocje za pomocą obżarstwa. Nie rozwiązuje w ten sposób problemu, tylko jeszcze bardziej wikła się we własne kłamstwa i jest coraz bardziej zagubiony. Droga do wyzdrowienia prowadzi przez własną duszę. Trzeba nauczyć się ją czytać jak mapę. Odrzucić kłamstwa i iluzje, które miały służyć za tarczę obronną przed ludźmi. Nauczyć się kochać siebie, mieć do siebie przyjaźń i szacunek. Napełnić się wiarą w szczęście, pozytywnym nastawieniem do rzeczywistości i miłością. To bardzo proste i jednocześnie bardzo trudne. Ale to najlepsza rzecz, jaką można dla siebie zrobić.