Chełmża

W zaskakującym ogromem wnętrzu warto zwrócić uwagę na gwiaździste sklepienie, piękne późnorenesansowe stalle, rzeźbione epitafia, nagrobki (najciekawszy jest renesansowy biskupa Piotra Kostki) oraz płyty nagrobne (w tym fragmenty epitafium wielkiego mistrza, Zygrfyda von Feuchtwangena). Świątynię zdobią rzeźby powstałe na przestrzeni czterech stuleci (XV–XVII w.), a także ołtarze pochodzące z różnych epok, w tym dwa najcenniejsze: barokowy ołtarz główny, być może zaprojektowany przez Giovanniego Battistę Gisleniego ok. 1650 roku oraz ołtarz Świętego Krzyża, dzieło Giovanniego Battisty Cocchiego pochodzące z 1744 roku.

Ciągłe wojny, liczne pożary oraz nawiedzające nieustannie Chełmżę zarazy spowodowały nie tylko zubożenie świątyni, ale także obniżyły rangę samego miasta. W 1824 roku biskupi przenieśli więc swoją siedzibę z Chełmży do Pelplina. Los miasta odmieniła dopiero budowa pod koniec XIX wieku, największej w ówczesnej Europie cukrowni.

Oprócz katedry warto zobaczyć gotycki kościół św. Mikołaja z końca XIII wieku. Chełmża jest też ośrodkiem sportów wodnych i wypoczynku.

Seria: Miasta dla ciekawych
Tytuł: Toruń i Bydgoszcz
Autor: Tomasz Kaczyński