[
Ponieważ szare szczyty gór oddzielone są od błękitnego morza tylko żwirową plażą (w morzu gdzieniegdzie piasek) szerokości 2 km i zielonymi polami, miejsce to jest wręcz bajecznie piękne. Znajdująca się na samym końcu wyspy Baška – w dolinie Baška draga, którą płynie strumyk Suha rika (lub Vela rika) – połączona jest z miastem Krk lokalną drogą M2 (19 km). Zlokalizowane w pobliżu miasta mury miejskie i znaleziska archeologiczne świadczą o tym, że w czasach prehistorycznych były to tereny zamieszkane (Ilirowie). Za panowania Rzymu miasto leżało nad samym morzem (tam odkryto pozostałości villae rusticae). Dopiero w średniowieczu rozwinęło się na północ od obecnego miasta, na wzgórzu koło dzisiejszego cmentarza, na którym stał romański kościół św. Jana (sv. Ivana). Ta pochodząca z ok. 1100 r. świątynia pierwotnie służyła jako kościół
parafialny. Po zniszczeniu przez Wenecjan w 1380 r. całej osady kościółek został odnowiony. Obecnie odbywają się tam msze tylko w dzień patrona (14 lipca), a prowadzi do niego wąska i kręta droga. Ruiny zniszczonego miasta opuszczono (widoczne do dziś) i przeniesiono osadę w okolicę portu, wzdłuż którego do dziś zachowały się fasady starych domów. Aż do 1910 r. Baška była największym miastem na wyspie. Początki turystyki datowane są tu na 1904 r., kiedy założono Towarzystwo Upiększania Miasta (Društvo za proljepšavanje grada). Wkrótce potem (1906) otwarto pierwszy hotel: Tomislav. Przy wejściu do miasta widać trójnawowy kościół parafialny św. Trójcy (sv. Trojstva) zbudowany w 1722 r., w którym zachowane są wczesnoromańskie kapitele kolumn, obrazy ołtarzowe Matka Boska ze świętymi (Majka Božja sa svecima) z końca XV w., autorstwa Marco Marziale i Ostatnia wieczerza (Posljednja večera), dzieło malarza Palma il Giovane, a także kolekcja drewnianych i kamiennych rzeźb z XV i XVI w. W mieście znajduje się także
muzeum etnograficzne, tel.: +385 51 856817. Zobacz także: ]( \"http://bezdroza.pl\" )Wyspa Krk
_ Źródło: Bezdroża _
