Biegnący Wilk - Finnmarkslopet 500

10.03. o godzinie 10: , po 2 dniach, 22 godzinach i 37 minutach drogi, pokonując 500 kilometrowy odcinek bardzo trudnego górzystego terenu metę wyścigu Finnmarsloet przekroczył polski zaprzęg - 8 psów i maszer- Dariusz Morsztyn Biegnący Willk. Jest to pierwszy udany start Polka w długodystansowym, bez etapowym wyścigu psich zaprzęgów.

Zaprzęg mimo zmęczenia (tylko ostatniej nocy pokonał odległość ponad 130 kilometrów w górzystym, tundrowym terenie w ciągłym wietrze i śniegu) wjechał w doskonałej kondyci i w komplecie! ! Razem zaczęliśmy i razem skończyliśmy ten wyścig- jesteśmy zespołem - powiedział Dariusz Morsztyn.

Zaprzęg mimo zmęczenia (tylko ostatniej nocy pokonał odległość ponad 130 kilometrów w górzystym, tundrowym terenie w ciągłym wietrze i śniegu) wjechał w doskonałej kondyci i w komplecie! ! Razem zaczęliśmy i razem skończyliśmy ten wyścig- jesteśmy zespołem - powiedział Dariusz Morsztyn.

Tak dużych, pustych przestrzeni, majestatycznej tundry nie można doświadczyć w innych miejscach. Bywało też i tak, że ta pustka i samotność mocno dawała się we znaki. Największymi problemami na trasie było ryzyko zabłądzenia (m.in. powód nie ukończenia wyścigu w zeszłym roku) i zbyt duże tempo psów.

Ogólnie na trasie tylko 3-krotnie Biegnący Wilk miał wątpliwości związane z przebiegiem trasy - na szczęście podejmując właściwe decyzje. Na trasie wystąpiły wielokrotnie trudności związane ze specyfiką tutejszej przyrody, takie jak arktyczny silny wiatr, opady śniegu, zawieje śnieżne. Czasami trwały przez całą drogę.

Temperatury odczuwalne wysoko w górach, na płaskowyżach spadały znacznie. Na szczęście Zarówno maszer, jak też jego psy są do tego przyzwyczajeni. Na szczęście na trasie nie wystąpiły skrajne warunki jak w zeszłym roku.

Był to jedyny zaprzęg spośród startujących, który w ogóle nie biegł w butach (specjalne zabezpieczenie stóp psów mających delikatniejsze stopy) - co świadczy o tym, że te psy mają doskonałe i naturalnie mocne stopy. Po dziennym odpoczynku psy wykazują już dużą energię i chęć do dalsze pracy - ten fenomen zadziwia.

Dariusz Morsztyn non stop na trasie wspomagał pracę swoich psów. Przez jedynie 10% trasy w ogóle im nie pomagał (głównie początek pierwszego odcinka, gdzie psy mają nadmiar energii). Albo odpychał się kijkiem do nart (na odcinku około 300 kilometrów)- głównie odcinki płaskie, jednocześnie odpychając się kijkiem i nogą (minimalne podbiegi), odpychając się naprzemiennie nogami, a przede wszystkim podbiegał pod wszystkie wzniesienia!

Biegnący Wilk jako pierwszy Polak ukończył jeden z najtrudniejszych wyścigów psich zaprzęgów świata - Finnmarkslopet 500.