Bora-Bora "Perła Pacyfiku"

Bora-Bora służyła za pierwowzór amerykańskiemu pisarzowi Jamesowi Michenerowi do opisu idyllicznej wyspy w książce Tales of the South Pacific(pol. Opowiadania Południowego Oceanu Spokojnego), o niej także traktuje amerykański musical Rodgersa i Hammersteina South Pacific (pol.Południowy Ocean Spokojny) z 1949 roku.

Polinezja Francuska to liczące 4 tys. km kwadratowych terytorium zamorskie Francji położone w Oceanii, gdzieś między Hawajami i Nową Zelandią.

Człowiek żyjący w tym ziemskim raju zapomina kompletnie o cywilizacji.

Czasami tylko przypominamy sobie ,że gdzieś tam daleko istnieje cywilizacja. przypomina sobie, że gdzieś daleko jest cywilizacja.

Dookoła piękna woda, turkusowa woda i różnego rodzaju atrakcje.

W każdej wolnej chwila w raju jest ich wiele, możemy dać nura w wodę i podziwiać równie piękny podwodny świat.

Czy Bora-Bora rejem dla każdego czy tylko dla wybranych?

Jej powierzchnia to 38 km. kw. Położona jest na północny zachód od Tahiti.

Niezapomniana turkusowa laguna, ciągnące się wzdłuż wybrzeża rafy koralowe i białe, piaszczyste plaże są idealnym miejscem na wakacyjny wypoczynek.

Zamieszkana przez Polinezyjczyków, którzy osiedlili się tu przed wiekami i pozostały po nich ruiny świątyń oraz płaskorzeźby.

Na wyspie zamieszkuje około 5 000 stałych mieszkańców, jej powierzchnia to około 44 kilometrów kwadratowych.

Na wyspie znajdują się dwa szczyty: Pahia (661 m n.p.m.) oraz Otemanu 727 m n.p.m., a w pobliżu znajdują się dwie mniejsze wyspy koralowe.

Została przez holenderskiego żeglarza Jacoba Roggeveena w roku 1722.

Rok później (1769) przepływał obok, a w roku 1777 zakotwiczył angielski żeglarz i odkrywca James Cook.

Pierwszym europejskim mieszkańcem tego raju na ziemi był rozbitek z wielorybniczego statku James Connor.

Od roku 1845 wyspa weszła w skład Polinezji Francuskiej. I co roku przyciaga miliony turystów białym pisakiem oraz turkusowo-szmaragdową wodą.