Bytów

W 1329 roku ziemia bytowska została włączona do państwa krzyżackiego. Jednak do budowy zamku przystąpiono dopiero pod koniec stulecia – około 1390 roku. Prace pod nadzorem Nicolausa Fellensteina posuwały się szybko, bo już w 1405 roku zamek był gotów.

14 września 2010, 16:39

Kamienno-ceglane mury 3-metrowej grubości z wieżami i basztami w narożach, otoczone fosami zapewniały bezpieczeństwo jego mieszkańcom. Po bitwie pod Grunwaldem zamek przeszedł w ręce księcia słupskiego Bogusława VIII, potem zaś zmieniał właścicieli nader często. W 1454 roku otrzymał go Eryk II z rodu Gryfitów – ta dynastia panowała tu aż do 1637 roku. Dzięki gryfickim książętom zamek został rozbudowany, m.in. ok. 1570 roku i w 1623. Były to ostatnie lata pomyślności tej fortecy.

Potop szwedzki mocno nadwerężył jej mury. Prusacy, którzy na mocy traktatów z 1657 roku objęli we władanie miasto, częściowo tylko odbudowali zamek. Stopniowa dewastacja, rozbiórki, budowa więzienia niemal doprowadziły do unicestwienia tej budowli. Dopiero w latach 20. XX stulecia Conrad Steinbrecht, a potem w latach 1930–1937 Bodo Ebhardt podnieśli zamek z ruin.

W jego murach mieściło się schronisko młodzieżowe i siedziba Hitlerjugend. Obecnie w odremontowanym zamku mieszczą się: m.in. biblioteka, Muzeum Zachodniokaszubskie, a także hotel i restauracja.

*Obiekt Hotelowo-Gastronomiczny „Zamek” *

Nocleg

Kamienne mury, czerwone dachy, groźnie wznoszące się w niebo baszty. Prawdziwy zamek. Gdy wejdzie się na dziedziniec, nie ma się już takiego wrażenia. Jasne, pobielone mury i rzędy okien przypominają bardziej pałacowy podwórzec. Ale właśnie na takim podwórcu w czasach świetności zamku, za panowania Gryfitów rozgrywano turnieje rycerskie. Także i dziś jest to miejsce popularne wśród polskich rycerzy, którzy chętnie tu przybywają na turnieje.

Wejście do hotelu jest niepozorne. Recepcja ulokowana na piętrze. Długi korytarz, z rzędem drzwi prowadzących do pokoi, w niczym nie przypomina dawnego układu pomieszczeń – po prostu zwyczajny hotel. Za dnia bywa tu gwarno i hałaśliwie – na dziedzińcu tłoczą się wycieczki, pod murami parkują samochody i autokary. Jednak wieczorami, gdy cichnie hałas, zamek robi się bardziej tajemniczy i mimo całej swej nowoczesności niesamowity.

Ponoć w księżycowe noce można tu nawet spotkać otulonego białym płaszczem ducha okrutnego komtura, przechadzającego się po dziedzińcu. Polecane dania: zupa zamkowa z pieczarek, kociołek rycerski, półmisek krzyżacki, żeberka w kapuście; dania kaszubskie: zupa z brukwi na gęsinie, kiszka kaszubska.

Okolica

Borzyszkowy – kościół drewniany zbudowany w latach 1721–1724. Bytów – Muzeum Zachodniokaszubskie na zamku ze zbiorami etnograficznymi i artystycznymi z tego terenu. Gałąźnia Mała – elektrownia wodna na Słupi, wchodząca w skład systemu elektrowni (Soszyca, Konradowo i Krzynia) zbudowanego w latach 1896–1925. Kołczygłówki – neoklasycystyczny pałac Puttkamerów z 1868 roku.

Niepoględzie – neorenesansowy pałac von Zitzewitzów z 1864 roku. Park Krajobrazowy Dolina Słupi – choć ponad 70% powierzchni parku zajmują lasy, to najbardziej interesujące pod względem przyrodniczym są tereny torfowisk i jeziora lobeliowe. Prowadzą tędy liczne szlaki oraz ścieżki przyrodnicze i dydaktyczne.

Rezerwat Gniazda Orła Bielika – rezerwat we wschodniej części parku krajobrazowego, obejmujący ochroną starodrzew sosnowy oraz miejsca gniazdowania orła bielika. Rezerwat Gołębia Góra – w leżącym 8 km na północ od Bytowa rezerwacie (droga nr 212) można podziwiać 250-letnie sosny i meandry rzeki Słupi.

Przez rezerwat prowadzi ścieżka przyrodnicza. Słupia – na rzece znajdują się 4 zabytkowe elektrownie wodne. Jako trasa spływu, Słupia jest uznawana za rzekę trudną. Sominy – drewniany kościół z lat 1755–1757. Szlak Zamków Krzyżackich – szlak wiodący przez Pomorze, Warmię i Mazury, związany z budownictwem obronnym zakonu krzyżackiego.