Hiszpańskie kontrasty

Większości ludzi kraj ten kojarzy się ze słońcem, flamenco, ciepłym morzem i przystojnymi, ciemnookimi mężczyznami. Ja miałam okazję poznać zupełnie inną Hiszpanię – czasem deszczową, górzystą, czasem spaloną słońcem niczym pustynia.

Hiszpanię mówiącą wieloma językami, etnicznie zróżnicowaną, sympatyczną jak jej mieszkańcy, przepełnioną serdecznością i uśmiechem.

Hiszpanię pachnącą dojrzałymi winogronami, rwanymi prosto z drzewa migdałami i anyżkowym baskijskim Patcharanem – lekarstwem na wszystkie smutki.

Tyle ile miast, miasteczek i wsi, tyle ile zapierających dech w piersi krajobrazów, tylu ilu ludzi spotkanych na drogach – tyle pięknych wspomnień.

Hiszpania powitała mnie portugalskim winem podanym przez Polaków, a żegnała Patcharanem i uśmiecham ludzi z całego świata.

Przywitała deszczem, żegnała złocistym słońcem. Witała w Katalonii, żegnała w krainie Basków.

Przywitała niemiło i bezosobowo, pożegnała jak najlepszego przyjaciela... I to właśnie jest w Hiszpanii najpiękniejsze – kontrasty!