Imieniny Ulicy Święty Marcin

11 listopada to Narodowe Święto Niepodległości. To także dzień poświęcony św. Marcinowi, który – obok patronów miasta Piotra i Pawła – jest najpopularniejszym poznańskim świętym.

Jest w Poznaniu kościół pw. św. Marcina, są znane tylko tu marcińskie rogale, jest wreszcie ulica Święty Marcin – główna arteria miasta, przy której wznosi się siedziba Centrum Kultury „Zamek”.

To właśnie w „Zamku” narodził się w połowie lat 90. pomysł, aby, nawiązując do tradycji ulicznych festynów, którym patronowali rozmaici święci: opiekunowie ulic, miast, cechów, wyprawić ulicy Święty Marcin huczne imieniny. W Imieninach Ulicy staramy się przepleść motywy obu świąt. Dzięki temu 11 listopada ma w Poznaniu wyjątkowy, nie tylko oficjalny, radosny charakter.

Imprezę tradycyjnie rozpocznie korowód. Postacią centralną jest oczywiście sam św. Marcin, przemierzający na białym koniu ulicę swego imienia. Z jego ramion spływa kilkumetrowej długości biało-czerwony płaszcz. W kulminacyjnym momencie, przy scenie pod „Zamkiem”, Święty podzieli go na części i rozda zgromadzonej publiczności.

Korowód to przede wszystkim żywa muzyka i kolorowe stroje jego uczestników. To także najróżniejsze obiekty plastyczne: machiny, platformy…. W tym roku, obok otwierającej pochód grupy bębniarzy i kapeli dudziarskiej, w korowodzie wezmą udział górale – członkowie grupy Trebunie–Tutki.

Kulminacyjnym momentem jest wjazd św. Marcina na plac przed „Zamkiem”. Tu święty otrzymuje z rąk prezydenta klucz do bram miasta, co staje się sygnałem do rozpoczęcia ostatniej przed zimowymi chłodami ulicznej zabawy.

Przez cały dzień przypominać będziemy przesłanie o konieczności dzielenia się wszelkimi podstawowymi dobrami z ludźmi potrzebującymi pomocy. Zaprezentujemy również tych, którzy w sposób zorganizowany pomoc taką niosą innym /Fundacja Barka, Fundacja Burego Misia Dom pod Fontanną/. Wszelkie objawy solidarności ze słabszymi, są – według nas – najpiękniejszą formą świętowania.