Leżąca na brzegach rzeki Lielupe Jelgava jest czwartym pod względem wielkości miastem na Łotwie. Największą dumą mieszkańców jest szkoła średnia, do której uczęszczali aż trzej łotewscy prezydenci – Karlis Ulmanis, Janis Cakste oraz Alberts Kviesis. Zaszczytna rola kształcenia przywódców narodu niewiele jednak zmienia w tutejszej atmosferze. Jelgava nie należy do miejsc szczególnie ciekawych, niemniej może okazać się niezłą bazą wypadową przez wzgląd na kilka pensjonatów i hotel. Blisko stąd również do Rygi (40 km na północ).
Historia miasta
Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z 1264 r., kiedy rozpoczęto budowę drewnianego zamku, usytuowanego na wyspie między rzeką Lielupe a jej dopływem, Dryksną. Od 1561 do 1795 r. Jelgava, figurująca pod niemiecką nazwą Mittau, była stolicą Księstwa Kurlandii. Ponieważ miasto aż do I wojny światowej zamieszkiwała spora mniejszość niemiecka, zwykło się uważać, że kolebką niemieckiej kultury na Łotwie jest właśnie Jelgava.
W latach panowania księcia Birona (1737–69) na miejscu drewnianej twierdzy wzniesiono kamienną, tym razem jednak już pod berłem imperium rosyjskiego. Jelgava rozrastała się wyłącznie dzięki przemysłowi i manufakturom, co w XVIII w. zaowocowało uznaniem jej za centrum drukarskie na Łotwie.
W czasie II wojny światowej miasto straciło ponad dwie trzecie wszystkich mieszkańców, zbombardowano 90% zabudowań. Władza radziecka wypełniła swój plan zagospodarowania przestrzennego szarą bryłą blokowisk. Na szczęście ani bomby, ani dłuta radzieckich architektów nie oszpeciły pałacu Jelgava oraz Akademii Petrina.
_ Źródło: Bezdroża _
