WP
WP
x-news/TVN 24
Miasta

Lastovo

Do dziś zachowano tu malowniczy strój ludowy, który mieszkańcy ubierają w świąteczne dni. Nad miastem na wzgórzu znajdują się ruiny zburzonego w XVII w. weneckiego kasztelu, obok którego Francuzi (1808–10) zbudowali twierdzę.
Głosuj
Głosuj
Podziel się
Opinie
WP
Podziel się

Stolica wyspy (obecnie 734 mieszkańców) mogąca się poszczycić uchwalonym 500 lat temu statutem leży na północnym wybrzeżu, na skraju pola, i otoczona jest malowniczymi zboczami amfiteatralnie schodzącego wzgórza (najwyższy szczyt Glavica, 184 m n.p.m.). Stąd pochodził znany chorwacki drukarz Dobrić Dobričević (1454–1528). Dzisiejszy wygląd wieś otrzymała w XV i XVI w. – tworzą go kamienne, renesansowe domy z charakterystycznymi dla domów Lastova tarasami na froncie oraz oryginalnymi, walcowatymi kominami przy wąskich, stromych uliczkach. Zdobiony komin na domu Biza Antica z XVI w. jest prawdopodobnie najstarszym zachowanym kominem w Dalmacji. Do dziś zachowano tu malowniczy strój ludowy, który mieszkańcy ubierają w świąteczne dni. Nad miastem na wzgórzu znajdują się ruiny zburzonego w XVII w. weneckiego kasztelu, obok którego Francuzi
(1808–10) zbudowali twierdzę. Nad miastem jest również stacja meteorologiczna, z przepięknym widokiem. Po drugiej stronie stromo opadającego wzgórza jest płytka zatoka św. Michała z przystanią rybacką i portem (1 km od miasta), skąd odchodzą autobusy lokalne. W kawiarni naprzeciw portu można wypożyczyć rowery. Dalej droga prowadzi do Ubli oraz Lučici (piechotą ok. 20 min) – maleńkiej wioski, w której kilka domów i stara kaplica zdają się wyrastać z morza, a spienione fale niemal rozbijają się o ich mury. Jadąc z Lastova główną drogą w stronę Skrivena Luka, można skręcić na lewo na północny wschód i mniejszą ścieżką dojechać nad wybrzeże, przed którym leży Lastovski archipelag – skupisko ponad czterdziestu niezamieszkanych wysp (np. Kručica – najwyższa z wysp – 83 m n.p.m., Saplun z piaszczystymi plażami, przepiękna Stomorina, malownicze Sestrice czy Glavat z latarnią morską), a także wysepek i skał (np. Donji Školji). Jadąc dalej główną drogą, docieramy do Skrivenej Luki z niskim i piaszczystym wybrzeżem.
Tutaj jest też głęboka, rozległa zatoka – bezpieczna przystań podczas burzy i zachodnich wiatrów. Nad zatoką Skrivena Luka wybudowano w 1839 r. latarnię morska Struga, w której obecnie można wynająć apartament.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ](
\"http://bezdroza.pl\" )

Podziel się
WP

Oprócz kilku późnośredniowiecznych kościółków (św. Marcina, św. Antoniego, ruiny romańskiego kościoła św. Jana) najstarszym zabytkiem jest obecny kościół parafialny św. Kosmy i Damiana (sv. Kuzme i Damijana) pochodzący z 1473 r., powiększany w XVI i XVII w. Przy wejściu do miasta zachował się kościół św. Błażeja (sv. Vlaha) wspominany już w XII w., na cmentarzu – kościół Matki Boskiej od Pól (Gospe poljske) z XIV w., a niedaleko miasta przedromański kościółek św.
Łukasza (sv. Luke) z XII w. Jest tam cenna pieta, dzieło nieznanego weneckiego mistrza z 1545 r. Loggię naprzeciw kościoła wzniesiono w XV w. Stare domy wokół mają fantazyjne kominy. Nazwa wyspy pochodzi od dawnej nazwy miasta Stari Grad zwanego Faros – latarnia morska. W licznych zatokach znajdziemy porozrzucane dawne domy patrycjuszy (Zastražišće, zatoka Mala Vira, Vela Stinira, zatoki Črnan, Gornja Prapatna, Smrska, Lučišće, Radočindol) oraz pozostałości osad z okresu iliryjskiego (na wzgórzu w pobliżu Zastražišće, w zatoce Mala Vira, Gornja Prapatna). Pierwszy ślad życia człowieka, pochodzący sprzed 3000 lat p.n.e., odkryto w jaskini Grapčeva Špilja, jest to jeden z najstarszych w Europie rysunek łodzi. Do IV w. p.n.e. wyspę zasiedlali Ilirowie, a następnie Grecy pochodzący z wyspy Pharos na Morzu Egejskim, którzy zbudowali obok dzisiejszego Starego Gradu niezależne miasto Pharos, posiadające własną armię i monety. W miejscu obecnego miasta Hvar powstało autonomiczne osiedle greckie – Dimos. W 219 r.
p.n.e. wyspę zdobyli Rzymianie, którzy zajęli bardziej urodzajne tereny, spychając dotychczasowych mieszkańców na wschód i w głąb wyspy. Wówczas powstała większość dzisiejszych osad. Chorwaccy Neretwianie przybyli tu w VII w. n.e. i wtedy nastąpił rozwój kultury słowiańskiej. W XI w. wyspa przeszła w ręce królów chorwacko-węgierskich i w 1147 r. powstało biskupstwo w Starim Gradzie (na przełomie XII i XIII w. zostało przeniesione do Hvaru), a w 1331 r. powstał pierwszy hvarski statut miejski. ]( \"http://bezdroza.pl\" )

Podziel się

To właśnie Hvar uważany jest za miejsce narodzin demokratycznego ustroju w Dalmacji. Okresowe panowanie Wenecjan zmieniło się w ponad trzystuletnią okupację (1420–1797). W 1487 r. pod przewodnictwem Matula Ivanicia na szczycie najwyższego wzniesienia (626 m n.p.m.) zbudowano kaplicę św. Mikołaja (sv. Nikole), dając tym samym
świadectwo jedności społeczności hvarskiej, a w 1510 r. doszło do buntu i powstania narodu hvarskiego przeciwko książętom, które trwało kilka lat (walka o równe prawa dla narodu). Jednakże porozumienie zostało podpisane dopiero w 1611 r. Wyspa była strategicznym portem dla żaglówek. Stąd eksportowano głównie ryby, a przywożono zboże. W latach 1797–1918 r. wyspa była w rękach monarchii austro-węgierskiej, z krótką przerwą na panowanie Napoleona (1813–1918), kiedy to miasto Hvar zostało stolicą administracyjną obszaru obejmującego swym zasięgiem wyspy Hvar i Vis. Do 2. poł. XIX w. wyspa nie miała regularnych linii morskich łączących ją z lądem i okolicznymi wyspami. Dopiero w połowie XIX w. ruszyła pierwsza linia promowa (parostatek), która na początku XX w. zaczęła kursować regularnie. W czasie I i II wojny światowej wyspa była najpierw pod okupacją włoską, potem niemiecką. Na mocy traktatu w Rapallo (19 kwietnia 1921 r.) Hvar został włączony do Jugosławii, a w 1992 r. do Republiki Chorwackiej. Hvar swoją
urodą od lat przyciąga gości z całego świata, relaksuje ich i uspokaja swoją bogatą przyrodą, a zachwyceni jej pięknem turyści często wracają. Mieszkańcy umilają czas przybyszom częstując ich domowymi winami, solonymi sardelami oraz świeżo pieczonym jagnięcym mięsem, doprawianym aromatycznymi ziołami. Pośród fioletowych pól lawendowych, miasteczek o historii sięgającej IV w. p.n.e. i przy akompaniamencie szumu fal ciepłego turkusowego morza zapominamy o troskach i trudach życia codziennego. Produkowane jest tu m.in. czerwone wino Plavac i białe wino Bogdanuš. Zobacz także: ]( \"http://bezdroza.pl\" )Wyspa Lastovo

_ Źródło: Bezdroża _

WP
Polub WP Turystyka
WP
WP
0
komentarze
Głosuj
Głosuj
0
Wow!
0
Ważne
0
Słabe
0
Straszne
Trwa ładowanie
.
.
.
WP