Okinoshima – kobietom wstęp wzbroniony
Ta japońska wyspa jest kością w gardle feministek. Podstawowa zasada na niej panująca jest prosta: "żadnych kobiet". Zajmujący 240 akrów skrawek lądu ma obecnie szansę trafić na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Czy zmieni to sytuację?
Maleńka wyspa należąca do japońskiej prefektury Fukuoka jest przez zarządzających nią mnichów uważana za świętą. W związku z tym osoby świeckie mogą ją odwiedzać tylko raz w roku. O ile są mężczyznami. Kobiety mają bowiem bezwzględny zakaz wstępu na Okinoshimę.
Mnisi nie chcą, by zakłócać spokój mieszkającym na wyspie bóstwom. To dlatego jedynym stałym rezydentem Okinoshimy jest obecnie strażnik sprawujący pieczę nad świątynią Okitsu-gū, wzniesioną w XVII-wieku dla Kami (japońskie pojęcie boga, ducha; stanowi ono centralne pojęcie w shintō, rodzimej religii mieszkańców Archipelagu Japońskiego).
Zakaz odwiedzin nie obowiązuje wyłącznie 27 maja, w czasie oficjalnego święta świątyni Munakata Taisha (w mieście Munakata należącym do prefektury Fukuoka). Przybywający na wyspę mężczyźni przed wejściem na ląd muszą jednak przejść rytuał oczyszczania – kąpiel nago w morzu. A podczas pobytu na Okinoshimie nie mogą niczego zabierać, nawet "źdźbła trawy czy kamienia".
Według historyków nieprzyjazne wobec kobiet reguły są zakorzenione w dawnych ludowych opowieściach, wedle których panie, które zbliżyły się do świątyni Okitsu-gū, przeistaczały się w kamień. Czy zasady zmienią się, jeśli wyspa trafi na listę UNESCO (Okinoshima oraz trzy pobliskie rafy zdobyły zostały zgłoszone do oenzetowskiej agendy i na początku maja br. zdobyły uznanie ekspertów)? Zarządcy niewielkiego skrawka lądu twierdzą, że nie.
Niewykluczone jednak, że radykalne stanowisko się złagodzi, gdy UNESCO ostatecznie potwierdzi, że obejmie wyspę opieką (decyzja ma zostać ogłoszona w lipcu br.). Już teraz wiadomo bowiem, że w ostatnich tygodniach o 25 proc. wzrosło zainteresowanie rejsami dowożącymi turystów w pobliże wyspy.
