Przerażające kościoły

Najsłynniejsza polska Kaplica Czaszek znajduje się w Czermnej niedaleko Kudowy. Ściany i sklepienie wnętrza kaplicy pokrywa 3 tysiące kości ludzkich. Kolejne 20 tysięcy znajduje się w krypcie pod kaplicą. Kaplicę zbudował w latach 1776–1804 ksiądz Wacław Tomaszek.

Kutnohorski kościół w Czechach jest miejscem, którego prawie cały wystrój składa się ze szczątków zmarłych. Kości pochodzą od ofiar klęsk i wojen, które dotykały ten kraj na przestrzeni wieków. Żyrandole czy ołtarze również powstały ze szkieletów ludzi. Szacuje się, że w kościele znajdować się mogą szczątki ok. 50 tysięcy osób.

We włoskim miasteczku Palermo znajduje się nieco makabryczna atrakcja turystyczna – Katakumby Kapucynów. Pierwotnie chowano tam jedynie zmarłych zakonników, jednak z czasem miejsce to stało się symbolem statusu i zamożne rodziny zabiegały o pochówek swoich bliskich. W katakumbach znajduje się około 8 tysięcy mumii. Ostatnią pochowaną osobą w 1920 roku była dwuletnia Rosalia Lombardo (na zdjęciu), której ciało dzięki specjalnym zabiegom zachowało się nadzwyczaj dobrze.

Capela dos Ossos, czyli Kaplica Kości, to jeden z najbardziej znanych zabytków portugalskiego miasta Evora. Znajduje się tuż obok kościoła św. Franciszka. To przerażające miejsce zostało wybudowane w XVI wieku przez franciszkańskich mnichów. Kaplica miała stanowić bodziec do kontemplacji nad przemijalnością życia. Budynek ma 19 m długości i 11 m szerokości, i mieści w sobie 5 tysięcy szkieletów zakonników.

Pod kościołem Santa Maria della Concezione dei Cappuccino, na Via Veneto niedaleko Piazza Barberini w Rzymie, znajduje się Krypta Kapucynów. Zawiera szczątki około 4 tysięcy osób. Uważana jest za jedno z najbardziej przerażających chrześcijańskich miejsc. Większość kości jest przytwierdzona do ścian i ułożona w wymyślne wzory. Krypta składa się z sześciu pomieszczeń/pokoi.

Niedaleko Valladolid w maleńkim miasteczku Wamba, w kościele Santa Maria również możemy zobaczyć ogromny zbiór kości. Jak w większości przypadków, znalazły się tam z powodu braku miejsca na pobliskim cmentarzu. Nie ma tam zdobionych szczątkami sufitów i ścian, za to są one poukładane na dużych stosach.

San Bernardino alle Ossa w Mediolanie, w bocznej kaplicy znajdują się liczne ludzkie kości i czaszki. W 1210 roku ,kiedy na pobliskim cmentarzu zabrakło miejsca, postanowiono wybudować kaplice, by w godny sposób przechowywać szczątki. W związku z rosnącą popularnością tego miejsca w 1712 roku rozbudowano je, a z kości na ścianach ułożono wzory.

Najslynniejszym zbiorem ludzkich kości są bez wątpienia paryskie Katakumby. Powstały w sieci korytarzy w dawnych kamieniołomach Denfert-Rochereau, pochodzących z czasów cesarstwa rzymskiego. W 1786 roku z powodów sanitarnych, chcąc uniknąć szalejących epidemii w przeludnionym mieście zaczęto znosić tu zwłoki z cmentarzy. Władze w XIX wieku cześć pomieszczeń udostępniły dla zwiedzających.