Sardynia: mroczna i nostalgiczna

Piękna, nostalgiczna, kolorowa i jednocześnie mroczna wyspa. Dzika i cywilizowana. Kraj w większości górzysty, ale z cudownymi zatokami, skałami i skałkami, grotami i plażami.

_ Ruiny dawnego urzędu celnego w drodze na wyspę Asinara. _

Skała Elefant - resztki grobu Domus de Janas. Patrząc z drogi przypomina słonia jednak z drugiej strony i z przodu wyraźnie widoczne są ślady po grobach
wykutych w skale.

Jeden z hoteli na południu Sardynii w Puli.

Nora - fragment muzeum archeologicznego o tej samej nazwie.

Ruiny osiedla pod Nuraghe sur Nuraxi.

Jedna z plaż na brzegu zatoki Carbonera.

Jedna z plaż na brzegu zatoki Carbonera.

Najlepiej zachowane ruinu nuragów - Nuraghe sur Nuraxi "kamienne miasto" z XVII w p.n.e.

Wybrzeże klifowe koło Masua.

Jeden z grobów olbrzymów - Tombe di Gigante koło Arzacheny.

Stintino - miasteczko wypoczynkowe na pólnocy Sardynii.

Alghero - fragmnet fortyfikacji.

Fragmnet wybrzeza Costa Paradiso.

Villasimius - miejscowość wczasowa na południu Sardynii.

Ruiny jednej z wież Nuraghe sur Nuraxi.

Skała o nazwie Głowa Cukru - Scoglio di Pan di Zucchero.

Plaża niedaleko Masua.