Skocz do Łodzi!

W rozsianych po mieście klubach, galeriach, kościołach, teatrach i salach koncertowych Łódź pokazuje to co ma najlepszego – historię czterech narodów, które do II wojny światowej żyły tu w zgodzie i robiły kokosowe interesy. Żydzi, Niemcy, Polacy i Rosjanie bogacili się na produkcji i handlu bawełną, przędzą i materiałami włókienniczymi.

W rozsianych po mieście klubach, galeriach, kościołach, teatrach i salach koncertowych Łódź pokazuje to co ma najlepszego – historię czterech narodów, które do II wojny światowej żyły tu w zgodzie i robiły kokosowe interesy. Żydzi, Niemcy, Polacy i Rosjanie bogacili się na produkcji i handlu bawełną, przędzą i materiałami włókienniczymi.

Siedzę w zadymionej sali, przyciemnione kolorowe światło, obok rzędy krzeseł, na których usadowili się mniej lub bardziej znajomi ludzie, wielbiciele jazzu. Nagle gwar przerywa świdrujący dźwięk klarnetu, do którego powoli dołącza się saksofon z perkusją. Zaczyna się. Pogrążamy się w iluzorycznym chaosie free jazzu.

Zestawienie otwiera Łódź - trzecie miasto w kraju pod względem liczby ludności. W ciągu ostatnich lat notowano tu średnie opady wynoszące ok. 571 mm rocznie.

Dołącz do nas na Facebooku!

Zajęłam miejsce wśród gapiów i z niecierpliwością oczekuję już na moment, kiedy zobaczę jak zabytkowa elektrociepłownia zmieniła się w nowy rynek, centrum festiwalowe Camerimage, studio filmowe Davida Lyncha i Centrum Sztuki Świata. Wokół pełno kafejek, sklepów i galerii artystycznych. „O rany, jak tu fajnie !” – myślę. Już umawiamy się z przyjaciółmi na kolejne spotkanie w nowym centrum, żeby dokładniej je zwiedzić.

Stoję przed oświetlonym foyer Teatru Wielkiego, na którym gromadzą się w grupkach studenci filmówki. Zawzięcie o czymś rozprawiają skupieni nad kamerą. Już za chwilę rozpoczną się kolejne warsztaty z montażu. To Camerimage – jeden z 50 – ciu festiwali na świecie „nie do przegapienia”. W trakcie Camerimage, czyli Międzynarodowego Festiwalu Autorów Zdjęć Filmowych Łódź staje się Cannes dla operatorów filmowych, reżyserów i aktorów.

Potarcie nosa Tuwima przynosi szczęście.

Poprzez ekran twojego komputera spoglądam teraz na ciebie, drogi czytelniku. Być może w tym momencie jesteś setki kilometrów stąd, a może gdzieś wysoko nade mną, w samolocie. Zaznacz Łódź na swojej trasie i przyjedź napisać swoją historię. Bo warto.

Piętro znanego pubu „Łódź Kaliska”. Siedzę w zadymionej sali, przyciemnione kolorowe światło, obok rzędy krzeseł, na których usadowili się mniej lub bardziej znajomi ludzie, wielbiciele jazzu.

Świetnie atmosferę oddaje także dzisiejszy Festiwal, w którym biorą udział artyści z Polski, Niemiec i Izraela, a ostatnio także i z innych krajów jak USA, Norwegia i Australia. Na Festiwal składa się corocznie kilkadziesiąt koncertów, spektakli, wystaw i spotkań, dyskusji panelowych. Do tej pory gośćmi festiwalu byli chociażby balet Borysa Ejfmana, Barbara Hendricks, Tommy Emmanuel, czy zdobywca Oskara Jan A.P. Kaczmarek.

I coś wam powiem. Kiedy idę obejrzeć spektakl lub posłuchać koncertu odczuwam dumę, że Łódź jest taka żywa i piękna. Po raz kolejny stała się „Ziemią Obiecaną”.