Glinka (7 h) – Kubiesówka 45 min (6 h 30 min) – Krawców Wierch 2 h (5 h 45 min) – Trzy Kopce 4 h 30 min (3 h 15 min) – Rysianka 5 h 15 min (2 h 45 min) – Złatna 7 h (długość trasy: 22 km, suma podejść: 940 m - z powrotem: 900 m)
Wycieczkę zaczynamy w centrum wsi Glinka, przy przystanku autobusowym obok kościoła. Wprost na północ odchodzi stąd stosunkowo stroma droga, którą biegnie żółty szlak (będziemy nim wędrować aż do Trzech Kopców). Wchodzimy na tę drogę (jeżeli jest posypana, wędrujemy jej obrzeżem) i kilkoma ostrymi zakosami pokonujemy największe spiętrzenie stoku. Dalej już nieco łagodniej mijamy prywatne schronisko „Kubiesówka” i osiągamy odsłonięty grzbiet. Warto stąd podejść w lewo na pobliski szczyt Kubiesówki z charakterystycznym masztem przekaźnikowym; mimo niewielkiej wysokości (868 m n.p.m.) widok jest imponujący.
Grzbietem, stopniowym łagodnym podejściem, wyraźną drogą dochodzimy do niewyraźnej kulminacji Glinki (929 m n.p.m.), a z niej przez świerkowy las monotonnie podchodzimy aż do rozległej pięknej Hali Krawcula, pośrodku której stoi gościnna bacówka PTTK – bliźniak bacówki na Rycerzowej. Rozpościera się stąd ładny widok, ograniczony tylko od strony wschodniej. Spod schroniska można zjechać niebieskim szlakiem do centrum Złatnej – ok. 1,5 h łatwej trasy. My zaś dalej za znakami żółtymi podchodzimy halą na wschód i osiągamy przecinkę graniczną, najczęściej przetartą skuterami przez Straż Graniczną. Odtąd przez najbliższe 8 km wędrować będziemy granicą, głównie przez las, z fragmentarycznymi widokami. Początkowo łagodnym podejściem osiągamy wierzchołek Hrubej Buczyny (1132 m n.p.m.), po czym powoli opuszczamy się na nieco niższy Wielki Groń, gdzie granica wykonuje ostry zakręt w prawo, i dalej łagodnie, później nieco stromiej, zjeżdżamy długo na wyraźną przełęcz. Pokonujemy kolejny szczycik, Wilczy Groń (973 m
n.p.m.), i łagodnie zjeżdżamy na szerokie obniżenie nazywane Borami Orawskimi. Z prawej strony dochodzi tu słowacki żółty szlak, trzeba więc uważać, by nie pomylić znaków (nie należy schodzić z przecinki granicznej na prawo!).
Przed nami długie, momentami strome podejście lasem na Trzy Kopce (1216 m n.p.m.). Można też jednak skrócić trasę: po lewej stronie dolina potoku Bystra leży zaledwie 30 m poniżej grzbietu (5 min zjazdu przez las pomiędzy drzewami) – wiedzie nią czarny szlak ze Złatnej bezpośrednio na Rysiankę, omijając szczyt Trzech Kopców. Na wierzchołku granica ostro wykręca w prawo, a my bardzo łagodnym zjazdem za znakami czerwonymi kierujemy się w lewo. Osiągamy głęboką przełęcz i coraz rzadszym lasem, a w końcu rozległą halą, docieramy do schroniska PTTK położonego pod szczytem Rysianki (ok. 1265 m n.p.m.). Obiekt ten, pochodzący z lat 30. XX w., jest jednym z najładniej położonych schronisk w polskich Beskidach; widok z tarasu przed budynkiem na południe jest imponujący – pięknie malują się stąd Tatry, Góry Choczańskie, Mała Fatra i „worek raczański”.
Od schroniska wędrujemy niebieskim szlakiem na zachód, by po 10 min marszu płaskim terenem osiągnąć kolejne schronisko, również przedwojenne, wybudowane przez niemiecką organizację Beskidenverein na Hali Lipowskiej. Od schroniska zjeżdżamy prosto niebieskim szlakiem, stromo lasem, a po kilkuset metrach skręcamy w prawo, by po chwili dotrzeć do poprzecznej stokowej drogi, którą za znakami niebieskimi bardzo łagodnym trawersem opuszczamy się licznymi zakosami, wjeżdżając w leje źródliskowe potoków. Po dłuższym odcinku lasu ponownie osiągamy otwartą przestrzeń – polanę Cerchla. Tutaj przecinamy prostopadłą do naszej drogę stokową i dalej zmierzając łagodnie lasem, pod koniec nieco stromiej, docieramy do doliny potoku i przebiegającej nią drogi. Podążamy drogą w lewo ok. 700 m, dojeżdżając do głównej szosy w Złatnej i końcowego przystanku autobusowego.
_ Źródło: Bezdroża _
