Voodoo - religia opętania

Podobnie jak w chrześcijaństwie, wierzą oni w jedno nadrzędne bóstwo, a nawet życie po śmierci. Elementem tradycji jest również uznawanie istnienia duchów i demonów.

Bóg jest wszechmocny i poza zasięgiem śmiertelników. Oni jednak chcąc się z nim komunikować, korzystają z pośrednictwa duchów zwanych loa ("tajemnica").

W rytuale opętania przez loa ważne są bębny, na których wygrywa się zróżnicowane rytmy. Dzięki nim uczestnicy wchodzą w trans, podczas którego duchy opanowują jedną lub więcej osób. W języku wyznawców mówi się wtedy, że "loa ujeżdża swojego konia".

Każdy z loa posiada swój własny odrębny symbol (veve), malowany kredą na ziemi przed rozpoczęciem obrzędu.

Centralnym punktem wspólnoty wiary są szamani zwani Houngan. To kapłani najwyższej rangi, prowadzący rytuały wywoływania duchów. Ich obowiązkiem jest podtrzymywanie stałej więzi między zmarłymi i żyjącymi wyznawcami voodoo.

Wiara w zombie jest dosyć powszechna. Wyznawcy uważają, że dzięki magii można ożywić zmarłego i wykorzystać go np. przy pracy w polu. Jest to raczej składnik wierzeń ludowych niż część religii.

Szamani używają również laleczek voodoo. Dzięki nim mogą uzdrowić chorych lub pokonać wroga, przynosząc mu nieszczęście a nawet śmierć. Kukiełka przygotowywana jest przez czarownika z przedmiotów, które chociaż częściowo zachowały wibracje ofiary np. włosy. Wnętrze wypełnia się również słomą i zaszywa białymi bawełnianymi nićmi.

Skończonej lalce czarownik nadaje właściwą moc powtarzając powolnie imię ofiary. Gdy uzna, że jest już gotowa, wówczas wbija się w nią szpilki lub gwoździe. Można również udusić ofiarę owijając wokół kukiełki czarną nić.

Obecnie voodoo praktykowane jest w Ghanie, Togo i Beninie, Brazylii, amerykańskim stanie Luizjana, na Dominikanie i Haiti, gdzie wyznawcy stanowią 95% społeczeństwa.