Wielka Brytania

www.msz.gov.pl

_ Stolica: Londyn Waluta: funt brytyjski (GBP) na terytorium Szkocji oraz Irlandii Pn. funkcjonują odpowiednio funty szkockie i północnoirlandzkie (nie są one wymienialne poza terytorium Wysp Brytyjskich) Język urzędowy: angielski Inne języki: walijski, szkocki (gaelicki) _*Stolica: Londyn Waluta: funt brytyjski (GBP) na terytorium Szkocji oraz Irlandii Pn. funkcjonują odpowiednio funty szkockie i północnoirlandzkie (nie są one wymienialne poza terytorium Wysp Brytyjskich) Język urzędowy: angielski Inne języki: walijski, szkocki (gaelicki) Informacje dotyczące Brytyjskich Terytoriów Zamorskich – na końcu tekstu. *

PRZEPISY WJAZDOWE
Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/Euro­pejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży upraw­niającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Wielkiej Brytanii jest ważny paszport lub dowód osobisty. Przed wyjazdem należy się upewnić, czy doku­ment jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie tożsamości (szczególną uwagę należy zwrócić na aktualność zdjęcia).

Pobyt powyżej 90 dni. W Wielkiej Brytanii pobyt powyżej 90 dni nie wymaga legalizacji ani w przypadku pobytu tu­rystycz­nego, ani związanego z podjęciem studiów czy wykonywaniem pracy. Od 1 maja 2004 r. Polacy jako obywatele rozszerzonej UE mogą podejmować legalne zatrudnienie w Wielkiej Brytanii. Osoby pracujące są objęte programem rejestracji pracowników (Workers Registration Scheme). Dlatego też w ciągu pierwszego miesiąca od podjęcia pracy należy dokonać rejestracji w Home Office. Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej dostępne są na stronie internetowej Konsulatu Generalnego RP w Londynie: www.londynkg.polemb.net oraz na stronach MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Informacje konsularne – „Informacje dla obywateli pol­skich wyjeżdżających do innych krajów UE/EOG”.

PRZEPISY CELNE
Nie ma ograniczeń w przywożeniu ani wywożeniu pieniędzy na terytorium Wielkiej Brytanii. Posiadanie przy wjeździe większej kwoty pieniędzy (powyżej 10 tys. EUR) musi być odpowiednio udokumentowane, np. wyciągiem z banku, ponieważ zachodzić może podejrzenie o proceder „prania brudnych pieniędzy”. W Wielkiej Brytanii przywożone towary uznaje się za przeznaczone do użytku osobistego, jeżeli nie przekraczają następujących ilości: 200 szt. papierosów, 10 l alkoholu spirytusowego, 20 l wina ze zwiększoną zawartością alkoholu (porto, sherry), 90 l wina, 110 l piwa.

Przewóz zwierząt domowych. Osoby podróżujące z psami lub kotami do Wielkiej Brytanii obowiązane są zadbać o to, by zwierzę było oznakowane mikrochipem i miało paszport. W do­kumencie tym powinny znaleźć się informacje dotyczące szczepienia przeciw wściekliźnie, badania krwi określającego poziom przeciwciał przeciw wściekliźnie. Co najmniej na 24 godziny, jednak nie więcej niż 48 godzin przed wjazdem na teren Wielkiej Brytanii zwierzę powinno zostać odrobaczone z kleszczy i tasiemca (informacja ta powinna znajdować się w pasz­porcie). Zabieg ten zastępuje kwarantannę. Psy określo­nych ras nie mogą być w ogóle wwożone do Wielkiej Brytanii. Podstawowe warunki podróżowania ze zwierzętami są dostępne na stronie inter­ne­towej Ministerstwa Rolnictwa Wielkiej Brytanii: www.defra.gov.uk, infolinia: 02079046000. Uwaga: Ponieważ takie same przepisy obowiązują w Republice Irlandii, zwierzęta, które przeszły całą procedurę przy wjeździe do Wielkiej Brytanii, mogą z terenu Wielkiej
Brytanii zostać przywiezione do Republiki Irlandii bez konieczności jej powtarzania. Szczegółowe infor­macje można uzyskać pod numerem telefonu: (0035)316072827, pod adresem internetowym: www.agriculture.gov.ie/pets, bądź też wysłać zapytanie pod adresem e-mail:pets@agriculture.gov.ie

PRZEPISY PRAWNE
Zabronione jest wwożenie m.in. narkoty­ków, materiałów o tematyce pornograficznej, podrobionych mar­ko­wych wyrobów, pirackich nagrań audiowizualnych. Obo­wiązu­je bezwzględny zakaz przywożenia narzędzi niebez­piecz­nych (noże składane, kordziki, kastety, sprzęt do wschodnich sztuk walki itp.), których posiadanie w miejscu publicznym jest niedozwolone. W Wielkiej Brytanii, w odróżnieniu od innych krajów, nie wydaje się typowych zaświadczeń o niekaralności. Osoba, która obowiązana jest przedstawić ten dokument w urzędzie, powinna skontaktować się z brytyjskim posterunkiem policji właściwym dla miejsca zamieszkania lub bezpośrednio z New Scotland Yard.

MELDUNEK
Nie ma obowiązku meldunkowego.

SZCZEPIENIA I SŁUŻBA ZDROWIA
Nie ma zagrożenia sanitarno­-epidemiologicznego. Opieka lekarska jest bezpłatna, trzeba jednak zarejestrować się w rejonowej przychodni i wybrać lekarza rodzinnego (General Practitioner). Osoby nie płacące ubezpieczenia w Wielkiej Brytanii (National Insurance) muszą mieć Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ)
. Jest ona wydawana przez oddziały NFZ w Polsce (szczegółowe informacje pod adresem internetowym: www.nfz.gov.pl)
. EKUZ uprawnia tylko do korzystania z podstawowych usług medycz­nych, dlatego wyjeżdżającym za granicę zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń, które w razie konieczności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach. Wskazane jest wykupienie indywidualnego pakietu ubezpieczeniowego, szczególnie od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia (poza EKUZ).

Aby uzyskać opiekę zdrowotną, można korzystać ze świadczeń placówek National Health Service – NHS (Narodowej Służby Zdrowia): lekarzy rodzinnych (GP), przychodni (NHS Walk-in Centres) i szpitali NHS. Należy przedstawić lekarzowi Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego oraz dowód tożsamości. Do leczenia specjalistycznego i szpitalnego potrzebne jest skiero­wanie, lecz w nagłych przypadkach można zgłaszać się bez­pośrednio na oddział ratunkowy szpitala (Accident and Emergency Department). Adresy lekarzy NHS można uzyskać pod numerem tel. NHS Direct – 08454647 (adres internetowy: www.nhsdirect.nhs.uk)
, a także w lokalnym urzędzie ds. opieki zdrowotnej (w Anglii są to Primary Care Trusts, w Walii – Local Health Boards, w Szkocji – Health Boards, a w Irlandii Północnej – Health and Social Services Boards). Opłaty za świadczenia zdrowotne: leki na receptę wydawane są bezpłatnie dzieciom do lat 16, uczniom do 18. roku życia, kobietom w ciąży i osobom powyżej 60. roku życia;
pozostałe osoby muszą wnieść opłatę ryczałtową w wysokości 6,85 GBP za każdy lek na receptę. Uprawniony do wystawienia recepty objętej refundacją jest lekarz praktykujący w ramach NHS. Część kosztów trzeba ponieść także w przypadku leczenia stomatologicznego: zryczałtowaną opłatę za badanie oraz 80% kosztów leczenia. Transport sanitarny do Polski jest całkowicie opłacany przez pacjenta. Leczenie pry­watne: w przypadku skorzystania z opieki placówki działającej poza systemem NHS trzeba opłacić pełne koszty leczenia, bez prawa do ich zwrotu. Dokumenty niezbędne do uzyskania zwrotu kosztów leczenia to oryginały rachunków i dowodów zapłaty. W razie wątpliwości informacje można uzyskać w Department for Work and Pensions, The Pension Service, International Pension Centre, Tyneview Park, NE98 1BA Newcastle Upon Tyne, United Kingdom, tel. 01912187547, faks 01912187375 lub NHS Direct tel. 08454647.

Numer pogotowia – 999 lub 112 z telefonu komórkowego.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW
Obowiązuje ruch lewo­stronny. Obowiązkowe jest zapinanie pasów bezpieczeństwa na przednich i tylnych siedzeniach. Rozmowa przez telefon komór­ko­wy podczas prowadzenia pojazdu jest zabroniona. Do­pusz­czal­ny poziom alkoholu we krwi kierującego pojazdem wynosi 0,8 promila. Zielona karta nie jest dokumentem obowiązkowym, nadal jednak służy ona za dowód ubezpieczenia i w razie wypadku ułatwia uzyskanie odszkodowania; pożądane jest wykupienie ubezpieczenia AutoCasco. W Wielkiej Brytanii polisa ubezpieczeniowa wykupywana jest na kierowcę, a nie na pojazd, jak w Polsce. Dlatego też poruszanie się samo­cho­dem użyczo­nym może wywoływać wątpliwości co do zakresu posiadanego ubezpieczenia. Dopuszczalne jest poruszanie się samochodem zarejestrowanym w innym państwie UE przez 6 miesięcy. Okresy użytkowania samochodu przy kilkukrotnym wjeździe na teryto­rium Wielkiej Brytanii są sumowane w danym roku. Niedo­pełnienie obowiązku zarejestrowania pojazdu w Wiel­kiej Brytanii po tym okresie powoduje sankcje w postaci
wysokich kar pieniężnych. Nie ma obowiązku wymiany polskiego prawa jazdy na brytyjskie, ale można tego dokonać. W tym celu należy pobrać na poczcie formularz D1, wypełnić go i wysłać do DVLA (Driving and Vehicle Licensing Agency, Swansea, SA99 1BT, www.dvla.gov.uk)
wraz z polskim prawem jazdy, dowodem potwierdzającym tożsamość i opłatą w wysokości 45 GBP.

BEZPIECZEŃSTWO
Zagrożenie przestępczością jest podobne jak w innych państwach Europy Zachodniej. Ofiary przestępstw mają prawo starać się o odszkodowanie; instytucją powołaną do pomocy w tych sprawach jest Criminal Injuries Compensation Authority (CICA). Dodatkowe informacje można uzyskać na stronie internetowej: www.cica.gov.uk.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• Ceny żywności w Wielkiej Brytanii są ogólnie 2, 3 razy wyższe niż w Polsce. Na przykład 1 kg wędliny kosztuje ok. 10 GBP, bochenek chleba – przeciętnie 1,5 GBP, litr mleka – ok. 60 pensów, 1 kg jabłek – ok. 1,5 GBP.
• Wynajęcie w Londynie pokoju to wydatek rzędu od 50 do 150 GBP tygodniowo od osoby. Ceny zależą od lokalizacji i stan­dardu mieszkania; często wymagany jest depozyt za tydzień lub miesiąc z góry. Obecnie minimalna płaca za godzinę wynosi 5,52 GBP dla pracowników w wieku 22 lat i powyżej.
• Tygodniowy bilet na autobus w Londynie kosztuje 13 GBP; bilet jednodniowy – 3,5 GBP, jednorazowy przejazd – 2 GBP. Bilety na metro i pociąg są znacznie droższe, np. jednorazowy przejazd metrem to wydatek 4 GBP, a tygodniowa Travel-card (na pociąg, metro i autobusy) na 4 strefy to wydatek 33,20 GBP.

– warunki wjazdu i opieka zdrowotna

Dokumentem wymaganym przy wjeździe na Brytyjskie Terytoria Zamorskie jest paszport ważny minimum 6 miesięcy.

Wyspy Normandzkie (Alderney, Guernsey, Jersey), wyspa Man, Anguilla, Bermudy, Brytyjskie Wyspy Dziewicze – nie jest wymagane posiadanie wizy; opieka zdrowotna jest płatna, zaleca się w związku z tym wykupienie ubezpieczenia medycznego.

Falklandy – wiza nie jest wymagana; przy wjeździe należy okazać wykupiony bilet powrotny oraz udokumentować posiadanie środków finansowych umożliwiających utrzymanie się w czasie planowanego pobytu (karty kredytowe VISA oraz MasterCard traktowane są jako potwierdzenie posiadania środków). Zaleca się wykupienie ubezpieczenia od kosztów leczenia. Na Falklandach działa szpital oraz praktykują lekarze pierwszego kontaktu i dentyści. Więcej informacji: www.falklands.gov.fk.

Wyspy Turks i Caicos – wiza nie jest wymagana; obywatele polscy uprawnieni są do uzyskania pomocy medycznej w razie nagłych wypadków; zaleca się wykupienie ubezpieczenia me­dycz­nego obejmującego ewentualne przetransportowanie z miejsca wypadku.

Montserrat – wymagana jest wiza; zaleca się wykupienie ubez­pieczenia medycznego.

Kajmany – wymagana jest wiza (informacje o wymaganiach wizo­wych dostępne są na stronie internetowej: www.gov.ky)
; opieka zdrowotna jest płatna; zaleca się wykupienie ubezpieczenia medycz­nego obejmującego ewentualne przetransportowanie z miejsca wypadku.

Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego – osoby planujące podróż turystyczną powinny przesłać szczegółowe informacje dotyczące swojego pobytu do Administratora Brytyjskiego Tery­torium Oceanu Indyjskiego (Overseas Territories Departament, Foreign and Commonwealth Office, London SW1A 2AH, tel. 004420 7008 2890, e-mail: BIOTadmin@fco.gov.uk ). Nie ma ośrodków opieki medycznej.

Święta Helena – wiza nie jest wymagana; wymagane jest natomiast uzyskanie pozwolenia, które zazwyczaj udzielane jest na okres miesiąca; przy pobytach powyżej 48 godzin wymagane jest posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego; zaleca się wykupienie ubezpieczenia obejmującego ewentualne przetrans­portowanie z miejsca wypadku.

Wyspa Ascension – wymagane jest uprzednie uzyskanie pozwolenia na wjazd (Ascension Island Entry Permit), o które należy wystąpić odpowiednio wcześniej (kilka miesięcy). Formularz oraz szczegółowe informacje dostępne są na stronie: www.ascension-island.gov.uk; zaleca się wykupienie ubez­pie­cze­nia medycznego obejmującego również ewentualne prze­trans­portowanie drogą lotniczą z miejsca wypadku; dowód takiego ubezpieczenia należy okazać na granicy funkcjonariu­szo­wi straży granicznej. Przed opuszczeniem wyspy trzeba uregulować wszel­kie należności związane z uzyskaną opieką zdrowotną.

Wyspy Georgia Południowa i Południowy Sandwich – wymagane jest uprzednie uzyskanie pozwolenia na wjazd od komisarza wysp (www.sgisland.org)
; na wyspach nie ma ośrodków opieki me­dycz­nej; zaleca się jednak wykupienie ubezpieczenia medycznego.

Pitcairn – wiza nie jest wymagana; wymagane jest jednak uzyska­nie pozwolenia od gubernatora – czas oczekiwania na zgodę wynosi około 6 miesięcy. Na wyspie znajduje się jedynie mała klinika świadcząca opiekę medyczną w lżejszych przypadkach; zaleca się wykupienie ubezpieczenia medycznego obejmującego ewentualne przetransportowanie z miejsca wypadku.

Brytyjskie Terytorium Antarktyczne – działają tylko dwie całoroczne bazy badawcze i jedna letnia. Dostęp do Antarktydy jest uzależniony od zgody władz brytyjskich (FCO). Pomoc me­dycz­na jest niedostępna; zaleca się wykupienie ubezpieczenia medycznego.

Gibraltar – wiza nie jest wymagana; wjazd na podstawie paszportu; w celu podjęcia pracy należy uzyskać pozwolenie; Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego jest uznawana (z wyjątkiem przypadków wymagających długotrwałego leczenia).