Beskidy Zachodnie: Babia Góra

Beskidy Zachodnie, makroregion w obrębie Zewnętrznych Karpat Zachodnich, obejmuje m.in. Beskid Wyspowy, Gorce i Kotlinę Żywiecką. Jego prawdziwą perłą jest Babia Góra (1725 m n.p.m.), nazywana często „Królową Beskidów”.

Piękna, ale i groźna zarazem, majestatyczną sylwetką wyróżnia się spośród innych beskidzkich grzbietów. Często nazywa się ją również „matką niepogody”. Dlatego wyruszając na jej szczyt, warto mieć ze sobą coś na nagłą zmianę aury: słoneczna pogoda może niemal w momencie zmienić się w groźną burzę, czasami nie wiadomo skąd może też pojawić się gęsta mgła lub silna wichura. Babia Góra to raj dla pasjonatów fotografii: z jej szczytów można podziwiać wspaniałą panoramę, słynie także z pięknych, niepowtarzalnych wschodów słońca.

Zobacz także: Babia Góra - Królowa Beskidów

Chociaż ludzie zdobywają ją od co najmniej 500 lat, Babia Góra nie została do końca poznana i zbadana, między innymi z powodu niedostępności terenu. Przez lata babiogórskie bezdroża przemierzano w poszukiwaniu bogactw naturalnych: metali i kamieni szlachetnych, źródeł solnych lub ziół. Szukano też schronienia lub sposobu przedostania się na drugą stronę masywu. I tak powstały ścieżki zwane chodnikami: Orawski, Tabakowy, Zbójecki i Pański. Z czasem część starych chodników stała się najbardziej uczęszczanymi szlakami turystycznymi. Pierwszy szlak na Babiej Górze (Polhora – Slana Voda – Gajówka Hviezdoslava – Diablak) wytyczono i oznakowano w 1894 r. Dopiero ponad 100 lat później, w 1999 r., uruchomiono dwa piesze przejścia graniczne ze Słowacją: na szczycie Babiej Góry oraz na Przełęczy Jałowieckiej.

Uroda i magia Babiej Góry przyciąga i kusi, niestety, czasem również zwolenników utopii. Co jakiś czas pojawiają się więc różne dziwne propozycje i projekty na jej zagospodarowanie i uatrakcyjnienie. Kiedyś planowano na przykład drogę asfaltową z Krowiarek do schroniska na Markowych Szczawinach, a dalej wyciąg krzesełkowy ze schroniska na szczyt Babiej Góry. Pojawił się też pomysł przeprowadzenia linii kolejowej tunelem pod przełęczą Krowiarki, to znów projekt umieszczenia 4-metrowej figury sakralnej na szczycie Diablaka, planowano nawet budowę potężnego hotelu górskiego ze szkła i betonu! Szaleństwo pomysłodawców zostało na szczęście zażegnane, a w 1955 r. zdecydowano o utworzeniu Babiogórskiego Parku Narodowego.

Źródło:
Biuro Prasowe Projektu „Gospodarka Społeczna na Bursztynowym Szlaku”

Zobacz także: Babia Góra - Królowa Beskidów