Cała prawda o Zulusach

Królestwo Zulu odgrywało znacząca rolę w historii RPA w XIX i XX wieku. W czasie apartheidu ich życie nie było łatwe, traktowano ich jak obywateli trzeciej kategorii i na każdym kroku dyskryminowano.

Posługują się językiem _ zulu _, należącym do grupy Bantu. Używa go 24% populacji RPA. Wielu Zulusów włada również językiem angielskim, afrykanerskim (afrikaans) i portugalskim.

Podstawą ich kultury jest patriarchat. Powszechne jest także wielożeństwo. Mężczyzna może poślubić narzeczoną dopiero, gdy zapłaci jej rodzinie równowartość 11-13 krów, wówczas zostaje głową rodziny. Mieszka nadal w swoim domu, może jednak odwiedzać dom żony lub żon.

Domki (drewniane chatki) stoją na planie okręgu. Największy znajduje się w centralnym miejscu wioski i należy do babci - matki głowy rodziny. Po prawej stronie jest najmniejszy dom - mężczyzny oraz chaty jego synów. Po lewej stronie są średniej wielkości domki żon, ponieważ dzieci, do czasu aż podrosną, są przez nie wychowywane. Dalej są chatki córek.

Wiele zuluskich wiosek spełnia obecnie rolę atrakcji turystycznych (kraale). Zachowane są w nich tradycyjne zasady rozmieszczenia budynków.

W wiosce możemy podglądać kobiety tkające tradycyjnymi metodami, podziwiać taniec wojenny, czy noszenie dzbanów na głowie. Jest również okazja na spróbowanie zuluskiego piwa. Kulminacyjną częścią pobytu jest pół godzinny pokaz tańców, mężczyzn i kobiet, w rytm buszmeńskiej muzyki.

Tradycyjne stroje plemienne są robione z kolorowych paciorków, wełny i bydlęcej skóry. Są oni również mistrzami w tworzeniu wiklinowych koszyków oraz tarcz i włóczni dla wojowników, które będą ciekawą pamiątką z podróży.

To lud pastersko-rolniczy. Zaproszenie do jedzenia z jednego talerza jest uznawane za najwyższe wyróżnienie i znak przyjaźni.

W przeważającej większości zamieszkują tereny RPA, głównie w prowincji KwaZulu-Natal. Liczebność plemienia to około 10 - 11 milionów osób.

_ (pw/sc/if) _