Ekstremalne platformy widokowe

Jeżeli masz lęk wysokości to unikaj tych miejsc. Oto najbardziej ekstremalne i zapierające dech w piersiach platformy widokowe na świecie.

W małym norweskim miasteczku Aurland znajduje się platforma widokowa, z której turyści mają możliwość podziwiania stworzonego przez naturę fiordu. Taras został zaprojektowany przez Todda Saundersa i Tommiego Wilhelmsena. Konstrukcja ma 4 metry szerokości i 30 metrów długości, z czego ostatnie 9 metrów jest dosłownie zawieszonych w powietrzu. Podejście do samego końca platformy zalecamy jedynie osobom o stalowych nerwach.

Skywalk nad Wielkim Kanionem Kolorado uznano za cud inżynierii. Platforma ma kształt podkowy wystającej na ponad 20 metrów od krawędzi urwiska, które opada pionowo w dół na głębokość 1220 metrów. Co roku odwiedza go około 4,1 mln turystów.

Wodospady Iguazu znajdują się na granicy argentyńsko-brazylijskiej. Z 275 wodospadów o wysokości około 70 metrów spływa rzeka Iguazu. Najbardziej znanym i zjawiskowym wodospadem jest Gardło Diabła, który można podziwiać z tarasu widokowego z odległości 50 metrów. Platforma cały czas znajduje się w chmurze pyłu wodnego. Cała frajda polega na tym, że po dojściu do końca, jest się w mgnieniu oka całkowicie mokrym.

Nowa Zelandia oferuje nam nietypowy widok na miejską aglomerację. W wieży obserwacyjno-radiowej Sky Tower, w Auckland, znajduje się taras widokowy. Możemy stąd podziwiać piękną panoramę miasta. Pod naszymi nogami rozpościera się 328 metrowa przepaść, ponieważ podłoga platformy zbudowana jest ze szkła. To miejsce zdecydowanie dla osób o mocnych nerwach.

W australijskim regionie Illawarra znajduje się taras widokowy Otoway Fly umieszczony 25 metrów nad ziemią. Metalowe kładki prowadzące na platformę mają długość 600 metrów. Rozpościerający się z konstrukcji widok Parku Narodowego Otoway jest jedną z największych atrakcji Australii. Dla osób szukających mocniejszych wrażeń, architekci przygotowali 45 metrową wieżę widokową, do której prowadzą kręcone metalowe schody.

Landscape Promontory, zaprojektowany przez Paolo Burgi, to korytarz wykonany z żelaza i tytanu. Rozpościera się z niego widok na góry Cardada i jezioro Maggiore.