_ Stolica: Monako Waluta: euro (EUR) Język urzędowy: francuski _
PRZEPISY WJAZDOWE
Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu na terytorium Monako do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty. Przed wyjazdem należy się upewnić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie tożsamości. Kwestie ruchu osobowego obywateli Unii Europejskiej na terytorium Księstwa Monako reguluje francusko-monakijska umowa z 15 grudnia 1997 r., dotycząca zmiany konwencji o sąsiedztwie pomiędzy tymi państwami z 18 maja 1963 r. Określone w niej zasady mają również zastosowanie do obywateli RP. Zgodnie z art. 2 ust. 1 Konwencji zasady wjazdu oraz poruszania się cudzoziemców na terytorium Księstwa są identyczne z tymi, jakie mają zastosowanie do cudzoziemców we Francji.
Pobyt powyżej 90 dni. Pobyt przekraczający 3 miesiące, jak również osiedlenie się na terytorium Monako obywatela państwa UE wymaga uzyskania zezwolenia władz monakijskich na pobyt długoterminowy (art. 3 ust. 1 Konwencji). Wizy uprawniające do dłuższych pobytów, nauki, pracy lub też do otrzymania tymczasowych kart pobytu wydawane są – po przedstawieniu wymaganych dokumentów – wyłącznie przez Wydział Konsularny Ambasady Republiki Francuskiej w Warszawie lub Konsulat Generalny Francji w Krakowie.
PRZEPISY CELNE
Zgodne z normą unijną.
Przewóz zwierząt domowych. Od 2004 r. pies, kot czy fretka towarzyszące właścicielom w podróży do państw Unii Europejskiej muszą mieć paszporty, co jest wymogiem prawa unijnego. Do wyrobienia paszportu zwierzęcia z emblematami UE potrzebne są dokumenty zawierające dane o właścicielu zwierzęcia oraz informacje na temat imienia zwierzęcia, jego gatunku, rasy, płci, daty urodzenia i umaszczenia. Niezbędne jest także przedstawienie zaświadczenia o szczepieniach i przebytych chorobach. Zwierzę musi mieć identyfikator w postaci elektronicznego chipu, którego numer i miejsce umieszczenia będą odnotowane w paszporcie. Zdjęcie zwierzęcia w paszporcie nie jest obowiązkowe. Paszporty wydają lecznice weterynaryjne, których spis znajduje się na stronie internetowej Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej. Te same zasady obowiązują w podróżach z psami i kotami do państw nie należących do UE, ale mających ten sam poziom ochrony przed wścieklizną, tzn. do Andory, Islandii, Lichtensteinu, Norwegii, San Marino,
Szwajcarii i Watykanu.
Pozostałe informacje – patrz: Francja.
