Przyjeżdżający do Rowów goście cenią sobie przede wszystkim tutejszą szeroką plażę. Ciągnie się ona na wschód, na długość ponad 35 km od ujścia Łupawy aż do Łeby, a w kierunku zachodnim niemal 15 km do Ustki. Najpopularniejsze są wycieczki w kierunku zachodnim, do leżących w sąsiedztwie wsi letniskowych Dębiny i Poddąbia. Odcinek Rowy-Łeba to chyba najpiękniejszy fragment wybrzeża nad polskim Bałtykiem. Tworzą go leśne i wydmowe mierzeje, oddzielające od morza nadbrzeżne jeziora: Gardno i Łebsko oraz niewielkie: Dołgie Małe i Duże. Cały fragment wybrzeża, wraz z jeziorami i leżącymi na południe od nich podmokłymi łąkami, należy do Słowińskiego Parku Narodowego. Od 1977 roku to jeden ze światowych rezerwatów biosfery UNESCO. Sąsiadująca z Rowami Mierzeja Gardnieńska, stanowi przedsionek Słowińskiego Parku Narodowego. Wśród sosnowego lasu prowadzą turystyczne szlaki „Północny SPN” i „Dołgie Duże”. Wyprowadzają turystów na punkty widokowe nad jeziorem Gardno, skąd obserwować można ptactwo wodne. W tle, ponad
wodami jeziora, widoczna jest zamglona sylwetka „Świętej Góry Słowińców”, czyli Rowokołu (115 m n.p.m.). Brzegami jeziora, przez wieś Gardną Wielką, można dojść na szczyt Rowokołu, ale wygodniej jest dojechać do Smołdzina, skąd na wierzchołek dostaniemy się w pół godziny. „Szlakiem północnym” możemy dojść do Wydmy Czołpińskiej i Gór Sowich, pasma wydm ruchomych położonego najbliżej Rowów. Atrakcją wydmy Czołpińskiej jest wznosząca się na jej szczycie latarnia morska z 1875 roku, z udostępnioną galerią widokową. Możemy stąd podziwiać Mierzeję Łebską, po której obu stronach rozciągają się niebieskie wody jeziora Łebsko i Morza Bałtykiego. Jezioro Łebsko to trzecie, pod względem powierzchni, jezioro w Polsce (po Śniardwach i Mamrach). Jego ogrom w pełni widać z Łąckiej Góry (42 m n.p.m.), najwyższej wydmy we wschodniej części Mierzei Łebskiej. Podmokłe łąki, bagna, torfowiska oraz zarośnięte trzciną brzegi jezior w SPN, to królestwo wodnego i błotnego ptactwa. Miejsca lęgowe i żerowania ptaków objęte są ochroną
rezerwatową. Takich ostoi dziko żyjącego ptactwa jest tutaj siedem. W granicach parku leżą także inne rezerwaty. Należy do nich, m.in. rezerwat „Moroszka” chroniący bagienny las z rzadkim gatunkiem dzikiej maliny o żółtych owocach, nazywanej „moroszką”. Na plaży, nad Bałtykiem, można czasami zobaczyć odpoczywające foki.
