Kopa – Śląski Dom – Śnieżka (1 h) – Przełęcz pod Śnieżką – Spalona Strażnica – Strzecha Akademicka (2 h) – Samotnia – Stara Polana – kościół Wang (3 h) (długość trasy: 10,3 km) Z powrotem: kościół Wang – Strzecha Akademicka (2 h 30 min)
– Śnieżka (4 h 15 min) – Kopa (5 h) (suma podejść: 339 m - z powrotem: 719 m)
Startujemy przy górnej stacji kolejki krzesełkowej z Karpacza na Kopę. Podbiegamy stąd ok. 20 min do węzła szlaków turystycznych przy Śląskim Domu, w którym mieści się bufet turystyczny. Skręcamy tutaj w lewo w stronę szczytu Śnieżki. Dalej podążamy według czerwonego szlaku turystycznego (trawersująca pn. i wsch. zbocza Śnieżki Droga Jubileuszowa, z uwagi na oblodzenia i zagrożenie lawinowe, jest zamknięta), mając po lewej największy w Karkonoszach kocioł polodowcowy – Kocioł Łomniczki. Aby osiągnąć szczyt Śnieżki, który piętrzy się ponad 200 m nad otaczające go zrównane grzbiety, konieczne będzie zdjęcie nart. Mamy bowiem do pokonania bardzo licznie uczęszczaną przez pieszych wędrowców stromą, krętą, wąską i oblodzoną ścieżkę. Na prawo roztacza się z niej widok na głęboki kocioł polodowcowy Obří důl.
Z kolei ze szczytu Śnieżki, jeśli nie jest on zasłonięty chmurami (w ciągu roku występuje tu 196 dni pochmurnych), roztacza się panorama rozległych połaci Sudetów po polskiej i czeskiej stronie. Najstarszą budowlą na górze jest drewniana kaplica św. Wawrzyńca, która powstała w latach 1665 – 81 z fundacji Krzysztofa Leopolda Schaffgotscha. W 1850 r. po śląskiej stronie Śnieżki wzniesiono pierwsze schronisko, rozebrane po wybudowaniu w latach 1967 – 76 nowego obiektu o niekonwencjonalnej, przypominającej „latające spodki” kubaturze. Oprócz restauracji mieści się w nim obserwatorium astronomiczne. Ze Śnieżki schodzimy do Przełęczy pod Śnieżką (1394 m n.p.m.), skąd udajemy się prosto w stronę rozstaju dróg Spalona Strażnica.
Tam skręcamy w prawo w dół, zgodnie z niebieskim szlakiem turystycznym. Po kilkuminutowym zjeździe dość stromym zboczem osiągamy położone na polanie Złotówka, największe w polskich Karkonoszach, schronisko Strzecha Akademicka. Zanim usytuowano je tutaj w 1896 r., kilkakrotnie zmieniało lokalizację. Wcześniej słynęło jako buda Daniela Steinera (w latach 1758 – 1945 nazywana budą Hampla). W XVIII w. stanowiło najpopularniejsze schronisko w Karkonoszach. W latach 1696 – 1824 w budzie wykładano księgi pamiątkowe, do których wpisywali się podróżni. Potem przeniesiono je na Śnieżkę i stąd znane są jako Księgi Śnieżki. Zawierają one niebywale bogaty materiał dotyczący początków turystyki karkonoskiej. Spod schroniska roztacza się wyśmienity widok na Kotlinę Jeleniogórską i jej otoczenie oraz na porozcinaną rynnami i żlebami ścianę Kotła Małego Stawu. Stąd ok. 1 km zjeżdżamy zimowym wariantem szlaku niebieskiego (biegnie drogą jezdną ze Strzechy Akademickiej do Koziego Mostku).
Następnie opuszczamy go i skręcamy w lewo do położonego nad Małym Stawem schroniska Samotnia, którego początki budowy sięgają końca lat 70. XIX w. Budynek, z uwagi na swój niepowtarzalny architektoniczny urok był wielokrotnie uwieczniany przez malarzy i rysowników. Ze schroniska wracamy na zimowy wariant niebieskiego szlaku, po czym skręcamy w lewo w dół. Po chwili po lewej mijamy Ośrodek Informacyjny KPN Domek Myśliwski i wkrótce osiągamy dużą śródleśną polanę, tzw. Starą Polanę. Pokonawszy dalsze ok. 2 km stromo opadającego zbocza, docieramy do kresu naszej wędrówki – drewnianego, powstałego w końcu XII lub na początku XIII w. kościoła Wang, przeniesionego w XIX stuleciu do Karpacza z Norwegii z miejscowości Vang nad jeziorem Vangsmjösen.
_ Źródło: Bezdroża _
