Zona Cafetera

Na zdjęciu: Dolina Cocora znajduje się 11 kilometrów od Salento. Zielone wzgórza i pasące się krowy powoduję, że ta część Kolumbii nieco przypomina Szwajcarię.

(Tekst i zdjęcia: www.zdradawtropikach.bloog.pl)

Syn gospodarzy spogląda z pewną rezerwą na gości i sesję zdjęciową sióstr.

Uśmiechnięci mieszkańcy Salento nie mogą żyć bez muzyki.

Na każdym rogu można kupić pyszne soki owocowe, mieszane w najróżniejszych konfiguracjach smakowych.

Życie w Salento płynie wolno, a mieszkańcy wiele czasu poświęcają na rozmowy z przyjaciółmi.

Najważniejszym napojem w Zona Cafetera jest oczywiście kawa.

Ludzie przesiadują w kawiarniach od najmłodszych lat.

Kawiarnia jest miejscem, gdzie można odpocząć przed wyruszeniem w dalszą drogę.

Eduardo, właściciel jednej z popularnych kawiarni zaparza kawę we włoskiej maszynie z 1916 roku. Od blisko 100 lat urządzenie to dostarcza miłośnikom kawy dzienną porcję kofeiny.

Po kawie warto się przespacerować wzdłuż kolorowych budynków Salento.

Z pobliskiego zniesienia widać, że Salento jest małym miasteczkiem, po którym spacer jest przyjemnością.

*(Tekst i zdjęcia: www.zdradawtropikach.bloog.pl)
*

Szybko jednak orientujemy się, że Szwajcaria to nie jest. Jak okiem sięgnąć pagórki są porosnięte palmami woskowymi, narodowym drzewem Kolumbii.

Do większości atrakcji Zona Cafetera docieramy małym jeepem. W wersji transportu publicznego niewielkie pick-upy potrafią zabrać "na pakę" i kilkanaście osób.

Na wzgórzach w okolicach Salento uprawia się kawę, główny produkt eksportowy Kolumbii.

Kawa rośnie w rzędach na niewysokich krzewów. Zbiory odbywają się dwa razy w roku - na przełomie kwietnia i maja oraz w grudniu.

Tak wyglądają ziarna kawowca na krzewach

Dom pracowników plantacji kawy. Budynki nie są może okazałe, ale za to bardzo kolorowe.

Na ścianie domu znajdziemy informację, że dom ten ucierpiał w trzęsieniu ziemi w 1999 roku. Wstrząsy spowodowały śmierć ponad 1000 osób i zniszczyły blisko 8000 plantacji kawy.

Córka gospodarzy jest wyraźnie zaintrygowana naszą wizytą. Mimo biedy i trudnych warunków życia ludzie zamieszkujący ten obszar są bardzo przyjaźnie nastawieni do turystów.

Dzieci chętnie pozują do zdjęć, a rodzice spontanicznie częstują kawą.