Jawa. Życie na wulkanie

Jawa jest wyspą wulkanów. Mają ich tutaj 121. Aż 35 wciąż jest czynnych.

Wulkany potrafią zabijać. Najsłynniejszy – Krakatau – ma na koncie ponad 36 tysięcy istnień. I choć nie znajduje się na Jawie, to zanim wybuchnął, znakomicie było go widać z zachodniego wybrzeża wyspy.

Krakatau to teraz maleństwo, które
jednak każdego dnia dosypuje kilka metrów do swego kopca. A któregoś dnia znowu będzie
wielkie. I groźne.

Dieng śpi. Przez szczeliny w skalnej skorupie,
którą stała się jego kaldera, wypluwa siarkę albo lawę, parę albo wrzące błoto.

Na Krakatau żar parzył nam stopy, a kawałki pumeksu wsypywały się do butów.
Brodziliśmy po nim jak bociany w bagnie. Był tak gorący, że stopiły mi się podeszwy.
I był czarny jak żużel. A nad głowami rozpalony do białości.

Tutejsze dziewczęta mają skórę żółtą jak Chinki, ale oczy duże i kształtne, a usta...

Ale wulkany potrafią też dawać życie. Na popiołach wulkanów, na tufie, każde nasionko
wypuszcza korzeń.

Dieng to nie tylko wulkan. To także miasteczko w jego kalderze.