_ *Stolica: Ułan Bator Waluta: tugrik (MNT); 1 USD = 1166 MNT Język urzędowy: mongolski * _
WIZA I PRZEPISY WJAZDOWE
Obywatele polscy udający się do Mongolii muszą mieć wizy; wydaje je Ambasada Mongolii w Warszawie, a także inne przedstawicielstwa konsularne Mongolii na świecie. W Ambasadzie Mongolii w Warszawie opłat można dokonywać w USD lub PLN. Czas oczekiwania na wizę wynosi 3 dni. Wizy ekspresowe są dwukrotnie droższe. Przedstawicielstwa konsularne Mongolii wydają wizy pobytowe na okres do 30 dni. W przypadkach pobytu dłuższego niż 30 dni należy uzyskać nową wizę w Urzędzie ds. Imigrantów i Cudzoziemców w Ułan Bator (wymagane jest uzasadnienie konieczności dłuższego pobytu oraz przedłożenie dokumentów od instytucji lub organizacji działających w Mongolii potwierdzających konieczność pobytu przekraczającego 30 dni). Przekroczenie okresu ważności wizy na ogół wiąże się z koniecznością uzyskania nowej wizy wyjazdowej lub opłacenia kary pieniężnej przy wyjeździe z Mongolii. W losowych przypadkach wizę mongolską można uzyskać na lotnisku Chinngis Khan (dawne Buyant Ukhaa) w Ułan Bator, na granicznych stacjach
kolejowych w Zamyn Uud i Sukhbaatar oraz na granicznym przejściu drogowym z Rosją w Altanbulag. Zalecane jest jednak uzyskiwanie wiz w Ambasadzie Mongolii w Warszawie lub w którymkolwiek przedstawicielstwie konsularnym Mongolii na świecie. Szczegółowe informacje o rodzajach wiz i ich kosztach można uzyskać na stronie internetowej Ambasady Mongolii w Warszawie: www.ambmong.net7.pl/index.pol.htm. Wymagany okres ważności paszportu przy wjeździe wynosi sześć miesięcy.
Granicę rosyjsko-mongolską cudzoziemcy mogą przekraczać (samochodem, motocyklem, rowerem itp.) jedynie w miejscowości Altanbulag. Znajduje się tam międzynarodowe przejście graniczne czynne cały rok. Granicę rosyjsko-mongolską można również przekraczać w innych miejscach, lecz jest to dość długa i skomplikowana procedura: należy uzyskać specjalne zezwolenia, zarówno od władz Federacji Rosyjskiej, jak i Mongolii, uprawniające do przekroczenia granicy w określonym miejscu, nie będącym międzynarodowym przejściem granicznym (np. Ulaan Bashin). Odradza się korzystanie z innych przejść granicznych niż Altanbulag, gdyż nie ma żadnej gwarancji opuszczenia terytorium Federacji Rosyjskiej i wjazdu do Mongolii (i odwrotnie). Międzynarodowe przejścia kolejowe czynne cały rok znajdują się w miejscowości Sukhbaatar na granicy rosyjsko-mongolskiej oraz w miejscowości Zamyn Uud na granicy z Chinami.
_ Uwaga: _Uwaga: Obywatele polscy udający się do Mongolii przez terytorium Federacji Rosyjskiej obowiązani są uzyskać wizy tranzytowe Federacji Rosyjskiej.
PRZEPISY CELNE
Nie ma ograniczeń dotyczących wwozu, wymiany i wywozu pieniędzy. Przy wjeździe wypełnia się deklarację celną, w której należy podać ilość posiadanych środków pieniężnych i wwożone przedmioty wartościowe. Nie ma żadnych szczególnych ograniczeń celnych odbiegających od powszechnie przyjętych standardów. Obłożony restrykcjami jest natomiast wywóz dzieł sztuki lub przedmiotów zabytkowych, jeśli nie mają one certyfikatu wystawionego przez uprawniony do sprzedaży punkt państwowy (np. Muzeum Narodowe w Ułan Bator, sklepy wolnocłowe, antykwariaty itp.).
PRZEPISY PRAWNE
Posiadanie narkotyków jest zagrożone karą więzienia od 8 do 25 lat.
MELDUNEK
Po przyjeździe do Mongolii cudzoziemcy w terminie do 7 dni powinni dopełnić formalności meldunkowych w Urzędzie ds. Imigrantów i Cudzoziemców w Ułan Bator. W przypadku zorganizowanych pobytów turystycznych rejestracji dokonują hotele.
UBEZPIECZENIE
Polisy obcych towarzystw ubezpieczeniowych są na ogół honorowane, chociaż może to za sobą pociągać wiele uciążliwych formalności, kiedy trzeba zapłacić rachunek np. za opiekę medyczną. W przypadkach zdarzeń losowych, takich jak kradzieże, straty, szkody w mieniu itp., warto uzyskać w komendzie miejskiej policji w Ułan Bator (oddział dla cudzoziemców) odpowiednie zaświadczenie o zaistniałym zdarzeniu, aby przedstawić je firmie ubezpieczeniowej w Polsce.
SZCZEPIENIA I SŁUŻBA ZDROWIA
Szczepienia nie są obowiązkowe. Zaleca się szczepienia przeciw żółtaczce typu A i B, ewentualnie przeciw wściekliźnie oraz tyfusowi, gdy planowana jest wyprawa w teren. W Mongolii zdarzają się zachorowania na żółtaczkę (typu A, B i C), robaczyce, a także zatrucia pokarmowe i biegunki, których przyczyną może być żywienie się w niektórych zakładach gastronomicznych, szczególnie w okresie letnim. Występuje też zagrożenie wścieklizną i tyfusem. W lecie zdarzają się zachorowania na cholerę oraz wirusowe zapalenie opon mózgowych. Występuje zagrożenie wirusem HIV. Odnotowano przypadki występowania wirusa ptasiej grypy H5N1. Ze względu na różnice wysokości (przeciętnie 1300–1600 m n.p.m.) dłuższe pobyty mogą być szkodliwe dla osób cierpiących na zaburzenia układu krążenia i układu oddechowego. W Mongolii nie należy pić wody nie przegotowanej; trzeba uważać na spożywane u gościnnych gospodarzy mleko, kumys oraz mięso. Poziom świadczonej opieki zdrowotnej jest bardzo niski. Placówki medyczne istnieją tylko w
większych miastach. Uzyskanie szybkiej pomocy w sytuacjach nagłych w terenie jest praktycznie niemożliwe. W Ułan Bator doba w szpitalu wraz ze standardowymi zabiegami kosztuje przeciętnie 50–70 USD; na prowincji może to być kwota o 20–25% niższa. Można korzystać z usług lekarzy tradycyjnej medycyny mongolskiej (zioła, akupunktura, akupresura, masaże).
INFORMACJE DLA KIEROWCÓW
Międzynarodowe prawo jazdy jest honorowane. W Mongolii działa bardzo wiele firm turystycznych oferujących wynajem samochodów (jeepów) – z przewodnikiem lub bez; cena ok. 60–80 USD za dzień.
PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Całe terytorium Mongolii jest dostępne dla cudzoziemców. Jedynie przebywanie w 30-kilometrowej strefie przygranicznej wymaga uzyskania specjalnego zezwolenia mongolskiej straży granicznej. Można je uzyskać w komendzie straży granicznej w Ułan Bator lub w jej terenowych oddziałach w _ aimakach _ (miasta wojewódzkie). Zezwolenie wydawane jest na podstawie podania, za którego rozpatrzenie pobierana jest opłata w wysokości 25 tys. MNT. Załatwienie formalności związanych z uzyskaniem zezwolenia na legalne przebywanie w strefie przygranicznej trwa przeciętnie około trzech dni. Największe ograniczenia w podróżowaniu po kraju powodują: zły stan dróg, skromny transport drogowy, braki w zaopatrzeniu w niektóre podstawowe artykuły. Kierowcy i piesi powinni zachować szczególną ostrożność na ulicach z uwagi na nierespektowanie przepisów ruchu drogowego przez miejscowych użytkowników dróg.
BEZPIECZEŃSTWO
Zagrożenie przestępczością pospolitą jest dość wysokie. Szczególnie dotyczy to Ułan Bator. Kradzieże kieszonkowe, wyrywanie torebek, kradzieże bagażu (m.in. na lotnisku Chinngis Khan) zdarzają się coraz częściej, podobnie jak napady rabunkowe na cudzoziemców w miejscach odosobnionych oraz w pociągach na trasie via Ułan Bator (linia z Zamyn Uud na granicy chińskiej do Sukhbaatar na granicy rosyjskiej). Odnotowano przypadki agresywnego zachowania, wyłudzania pieniędzy od podróżnych przez tzw. bagażowych na przejściu granicznym w miejscowości Sukhbaatar. Kradzieże kieszonkowe zdarzają się głównie w domach towarowych, zatłoczonych sklepach, w środkach komunikacji miejskiej (szczególnie w trolejbusach w Ułan Bator), na dworcach i lotniskach.
PRZYDATNE INFORMACJE:
• Za hotele, bilety lotnicze na trasach krajowych i zagranicznych, bilety kolejowe oraz inne usługi na ogół można płacić w dewizach. Pieniądze należy wymieniać w hotelach, kantorach lub bankach. W Ułan Bator można płacić czekami podróżnymi Euro Cheque, Traveller’s Cheque, American Express, American Dollar, Canadian Dollar, Pound, kartami kredytowymi lub płatniczymi VISA, MasterCard, American Express (karta Maestro nie funkcjonuje). W większości banków w Ułan Bator czynne są bankomaty.
• Dni wolne od pracy to sobota i niedziela. Czas pracy urzędów: od poniedziałku do piątku 9.00–18.00, z godzinną przerwą od 13.00 do 14.00. Sklepy zazwyczaj są otwarte cały tydzień w godzinach 9.00–20.00.
• W Mongolii od początku października do połowy lub nawet do końca maja trzeba liczyć się z mrozami (w styczniu i lutym nawet do minus 50 st. C). Nadal występują przerwy w dostawach prądu, awarie ogrzewania, braki w dostawach ciepłej wody (z wyjątkiem dużych hoteli).