Śmiertelnie trująca roślina jest w Polsce. Przypomina natkę pietruszki

Cykuta, znana również jako szczwół plamisty (jej łacińska nazwa to Conium maculatum), to roślina, która zyskała złą sławę za sprawą historii Sokratesa. Filozof został skazany na śmierć przez wypicie naparu z tej rośliny w 399 roku p.n.e.

Cykuta zawiera koniinę, silnie trujący alkaloid, który paraliżuje układ nerwowy, prowadząc ostatecznie do śmierci przez uduszenie. Objawy zatrucia występują szybko, do 20 minut po spożyciu. Pierwsze oznaki, które powinny zaniepokoić, to ślinotok, pieczenie w jamie ustnej, mdłości, wymioty i rozszerzenie źrenic. Później następują drgawki, utrata świadomości, trudności w oddychaniu. Śmierć następuje zwykle wskutek porażenia ośrodka oddechowego.

W Polsce szczwał rośnie wzdłuż dróg, na nieużytkach i obrzeżach lasów. Kontakt z nim może być bardzo niebezpieczny, dlatego warto znać jego wygląd i podczas letnich wędrówek unikać go jak ognia.

W przypadku dorosłych osób dawka śmiertelna to 6–8 g liści. U ludzi dochodzi do zatruć zwykle z powodu pomylenia liści szczwołu z nacią pietruszki lub trybuli ogrodowej, korzeń bywa mylony z korzeniem chrzanu, pasternaku lub pietruszki, owoce zaś bywają mylone z owocami anyżu i kopru włoskiego.

Do zatrucia toksycznymi substancjami dojść może nie tylko w wyniku spożycia, ale także przez kontakt ze skórą. Jeśli więc podczas wiosennych i letnich wypadów lubicie robić bukiety z polnych kwiatów, tej rośliny raczej unikajcie i uczulcie na nią również swoje dzieci.

Toksyczność rośliny jest większa w okresie chłodnej i deszczowej pogody. W miarę przechowywania i suszenia ziela, zawartość alkaloidów spada, ale nie pozbawia to rośliny właściwości trujących.

Roślina ma charakterystyczny, nieprzyjemny zapach, określany przez niektórych jako duszący, mysi.

Właściwości cykuty znano i wykorzystywano już w starożytności. Służyła do wykonywania wyroków na skazańcach, jak stało się w przypadku Sokratesa, ale posługiwali się nią także skrytobójcy oraz samobójcy. Zarówno szczwał, jak i szalej (podobna i równie trująca roślina) rozbudzały też wyobraźnię pisarzy - pojawiały się m.in. w świecie Wiedźmina, stworzonym przez Andrzeja Sapkowskiego oraz w powieściach Agathy Christie.

Świadomość istnienia tych roślin i umiejętność ich rozpoznawania jest kluczowa dla bezpiecznego korzystania z natury. Polska przyroda kryje w sobie zarówno piękno, jak i niebezpieczeństwo, dlatego warto być czujnym podczas wędrówek.

Źródło: pomorska.pl, gov.pl