Tinos. Wyspa cudów

Wysepka Tinos na Morzu Egejskim słynie z klasztoru zwanego często egejskim Lourdes. Miasteczko, podobnie jak inne na Cykladach, jest nadzwyczaj schludne. Panuje tu jednak odróżniająca je od pozostałych religijna atmosfera. Kogoś prowadzą, ktoś jedzie na inwalidzkim wózku, na twarzach ludzi zmierzających w górę ku klasztorowi maluje się skupienie.

Poprzez środek miasteczka Tinos, z portowej kei, prosto w górę, biegnie szeroka ulica, lub raczej aleja, wiodąca do klasztoru będącego znanym greckim sanktuarium maryjnym. Stało się nim w 1822 roku, gdy na wyspie znaleziono ikonę Matki Boskiej. Cudami słynący obraz umieszczono w klasztornej cerkwi pod wezwaniem Panagia Evangelistria, co znaczy Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Odtąd cały rok ściągają tu pątnicy – jedni w podzięce, inni szukając otuchy.

Aleja kończy się u wrót zabudowań klasztornych otaczających dziedziniec tchnącym świeżością, ładnym kościółkiem o łagodnej architekturze. Budowla ma dwupoziomową konstrukcję. Na piętrze znajduje się nawa główna kościoła głównego, mieszcząca cudowną ikonę otoczoną wotami, z których wiele posiada morskie motywy.

Żeglarze szczęśliwie dotarli do portu i z wdzięczności na pamiątkę cudownego ocalenia od niechybnej zguby w morskich odmętach zawiesili – tuż przy głównym wejściu kościoła – srebrne wotum: sporej wielkości model ich statku z rybą zatykającą otwór w dnie.

Tinos (także Tenos, Ophioussa, Hydroessa) – grecka wyspa należąca wraz z Andros, Mikonos, Delos i Rinią do wschodnich Cykladów, o powierzchni 195 km kw. Zamieszkuje ją 9900 osób, z czego 2900 w głównym, portowym mieście Tinos.