Rewolucja na pustyni. Pomysł brzmi jak scenariusz filmu science fiction
Chiny realizują spektakularny projekt rekultywacji pustyni Tengger przy użyciu innowacyjnej technologii biologicznej. To próba radzenia sobie z pustynnieniem przy wykorzystaniu naturalnych metod. Jej wyniki mogą mieć globalne znaczenie.
Na granicach pustyni Tengger w Chinach realizowany jest eksperymentalny projekt, który ma szansę przekształcić jałowe tereny w zdatne do życia obszary.
Projekt ma opierać się na wykorzystaniu sinic
Chińscy naukowcy postawili na mikroskopijnych sojuszników, jakimi są mikroorganizmy, a konkretnie sinice. Projekt ten jest częścią większej inicjatywy znanej jako Wielki Zielony Mur.
W odróżnieniu od tradycyjnych metod rekultywacji, które wykorzystują sadzenie drzew, chińska metoda polega na wykorzystaniu sinic, które po zmoczeniu wodą tworzą stabilizującą skorupę na piasku. Sinice wydzielają substancję przypominającą klej, co sprawia, że piasek przestaje być ruchomy i staje się odporna na działanie wiatru.
Wyjątkowa wieś w Polsce. Jest słynna na cały świat
Publikowane przez naukowców testy wykazały, że utworzona warstwa z sinic może wytrzymać wiatry wiejące z prędkością do 36 km/h. Skorupa nie tylko unieruchamia piasek, lecz także wzbogaca glebę odżywczo, tworząc lepsze warunki dla przyszłej roślinności. Nawet trwałość tego procesu uległa znaczącemu przyspieszeniu, z kilku lat do zaledwie jednego roku.
Metoda zastosowana w Chinach może okazać się rewolucyjna
Znaczenie tego projektu wykracza poza granice Chin. Plany przewidują rekultywację tysiące hektarów pustyni w następnych latach, ale naukowcy widzą potencjał w zastosowaniu technologii również w innych regionach objętych pustynnieniem, takich jak Afryka czy Mongolia.
Czytaj także: Najdroższe miejsce na ferie w Polsce. Wcale nie Zakopane
Jednakże, pomimo innowacyjności i potencjalnych korzyści, technologia ta wzbudza pytania dotyczące jej wpływu na lokalne ekosystemy. Istnieją obawy, że wprowadzenie obcych szczepów bakterii na dużą skalę może zaburzyć równowagę mikrobiologiczną danego terenu, co wymaga dalszych badań.
Projekt ten, mimo wciąż eksperymentalnego charakteru, stanowi przykład współpracy biotechnologii z ochroną środowiska. Jego wyniki mogą stać się cenną lekcją dla innych krajów borykających się z problemem pustynnienia i poszukujących efektywnych, naturalnych rozwiązań.
Źródło: focus.pl
