Błyskawicznie nauczył się języka i zamieszkał w Polsce. "To moja wielka fascynacja"

Karolina Wachowicz: Jak to się stało, że trafiłeś do Polski?

Vincent Helbig: Mieszkałem w Polsce od 2018 r. do pandemii w 2020 r. Następnie przez chwilę w Wiedniu oraz w Monachium. W 2024 r. wróciłem do Polski z żoną na stałe. Mieszkaliśmy najpierw na wsi na Podkarpaciu, a następnie w okolicach Krakowa. Polska mnie fascynuje.

Dlaczego?

Moje zainteresowanie Polską wzięło się w pośredni sposób od moich dziadków. Są Niemcami, którzy zostali wypędzeni z terenów, które po II wojnie światowej stały się częścią Polski. Mój dziadek pochodził z Warmii (okolice Ornety/Wormditt), a moja babcia ze Śląska (Dolny Śląsk - koło Jawora/Jauer). Dziadkowie często opowiadali, jak się żyło tam oraz o tym, czego doświadczyli w związku z utratą małej ojczyzny.

Dzięki opowieściom babci byłem w stanie odnaleźć rodzinny dom mojej prababci i udając się na wędrówkę zapukałem do drzwi tego domu. Poznałem Polakami, którzy mieszkają dzisiaj w tym domu. To spotkanie przebiegło bardzo serdecznie.

Rozmawialiśmy dzięki tłumaczowi na laptopie, a zanim się rozstaliśmy, wspólnie udaliśmy się do wiejskiej kapliczki, gdzie modliliśmy się o pokój między Niemcami i Polakami. To był moment, w którym stwierdziłem, że chcę was Polaków lepiej poznać i dlatego zacząłem się uczyć polskiego.

Umiesz mówić (i to świetnie!) po polsku. Trudno było ci się nauczyć naszego języka?

Nie jestem jakoś utalentowany, jeśli chodzi o języki, ale jestem zdyscyplinowany i potrafię poświęcać ważnej dla mnie sprawie dużo czasu. Łącznie poświęciłem nauce ponad 1000 godzin. Często było trudno oswajać wasz język. Zwłaszcza gramatyka polska jest dla mnie ogromnym wyzwaniem, ale jak się coś lubi, to o wiele łatwiej się uczyć.

A co myślisz o Polsce i Polakach?

O tym mógłbym dużo mówić, ale powiem wprost - uważam, że Polska ma światu (i mnie) bardzo wiele do zaoferowania. Widzę dużo piękna w tym kraju, począwszy od wyjątkowej i żywej kultury, pewnych cech ludzi (np. gościnność) jak i krajobrazów. Czasami mi się wydaje, że Polacy sami nie zdają sobie sprawy z tego piękna, które mają.

Polacy i Niemcy są do siebie podobni?

Myślę że… i tak i nie. Wiele nas łączy na pewno. Nasze umiłowanie do działek ROD, nasza kuchnia też, lubimy porządek i ułożone życie. Pierwsza królowa Polski, żona Mieszka II, była Niemką. Niemcy i Polacy żyli przez wieki obok siebie. Bambergowie w Poznaniu, Głuchoniemcy na Podkarpaciu albo Ruhrpolen na terenie zagłębia Ruhry w Niemczech świadczą o tym, że jesteśmy na tyle podobni do siebie, by spokojnie żyć obok siebie.

Są oczywiście też rzeczy, które nas dzielą i różnią, ale i to jest coś dobrego, bo byłoby nudno, gdybyśmy byli tacy sami.

Jakie w takim razie są największe różnice między Polakami a Niemcami?

Na przykład patriotyzm. Wielu Polaków kocha Polskę i wyraża to w sposób widoczny. Macie mniej problemu z tym, że ktoś powiesił flagę polską, a hymnu Polski uczą się dzieci już w podstawówce. W Niemczech tego typu patriotyzm jest niechętnie widziany. Niemiecka flaga na manifestacjach kojarzy się źle i budzi podejrzenia, a dzieci prędzej uczą się hymnu od swoich rodziców podczas mundialu w piłce nożnej niż w szkole.

Czy uważasz, że oba narody są przyjaźnie do siebie nastawione?

Tutaj trzeba odróżniać relacje międzyludzkie od polityki. Te pierwsze są świetne. Dlaczego tak twierdzę? Mamy ponad 150 tys. małżeństw polsko-niemieckich, a łącznie ponad 1,2 mln ludzi z podwójnym obywatelstwem. To silny dowód na to, że się dogadujemy. Działa mnóstwo fundacji i inicjatyw na rzecz polsko-niemieckiej przyjaźni, a z reguły są w nich ludzie, którym ten temat naprawdę leży na sercu.

3 mln Niemców zwiedzało Polskę w 2023 r., tyle samo Polaków pojechało do Niemiec, żeby zobaczyć, jak się tam żyje. To znaczy, że się coraz lepiej się poznajemy i to dobra podstawa świetnych relacji.

Politycznie bywa różnie. Niemcy, jako państwo, przez niektórych polskich polityków są traktowani nadal jak wróg. Nie powiem, że wszystko z Niemcami jest idealnie, ale czasami jest mi przykro z tego powodu. Niemieccy politycy z kolei mało znają Polskę i z tego wynikają problemy.

Jak mieszka ci się w Polsce?

Bardzo dobrze. Polska to moja wielka fascynacja, a to, że mogę tu wśród Polaków mieszkać, uważam za wielki przywilej. Lubię polskie tradycje: Wszystkich Świętych, łamanie się opłatkiem w wigilię, śmigus-dyngus i procesję Bożego Ciała. Oczywiście są rzeczy, których nie lubię, np. krakowski smog. Ale patrząc na całość widzę, że warto było się przenieść do Polski.

Czego brakuje ci najbardziej z Niemiec w Polsce?

Tęsknię za rodziną. Chciałbym, żeby widzieli, jak moja córka dorasta w Polsce. Mieszkamy ok. 8 godzin drogi od rodziny, a nie zawsze jest nam łatwo przyjechać.

Poza tym tęsknię za niektórymi produktami z Niemiec, jak np. czekoladki.

Jak twoi bliscy reagują na fakt, że mieszkasz w Polsce?

Moja rodzina już pokonała pierwsze zdziwienie z tego powodu. Kilkakrotnie odwiedzili mnie i wiedzą, że życie w Polsce jest też przyjemne i mało się różni od życia w Niemczech. Wszędzie są plusy i minusy i wszędzie trzeba zarabiać na życie.