Krościenko (8 h 30 min) – Dzwonkówka 2 h 20 min (7 h) – przełęcz Przysłop 2 h 50 min (5 h 45 min) – Skałka 4 h 20 min (4 h 30 min) – Przehyba 4 h 50 min (4 h) – Wietrzne Dziury 5 h 50 min (3 h) – Wdżary Wyżne 6 h 30 min (2 h) – Rytro 8 h (długość: 25 km, suma podejść: 920 m - z powrotem: 850 m)
Wycieczkę rozpoczynamy na rynku w Krościenku, przy przystanku autobusowym. Zanim założymy narty, musimy jeszcze przejść ulicami. Kierujemy się na most na Dunajcu, napotykamy znaki czerwone, które odtąd wskazywać nam będą drogę (Główny Szlak Beskidzki). Za mostem skręcamy w lewo i maszerujemy do dzielnicy Zawodzie. Zwykle tu można przypiąć deski. Opuszczamy teren zabudowany; idziemy najpierw drogą, potem ścieżką. Czeka nas teraz dość żmudne podejście na Dzwonkówkę. Zdobywamy wysokość; początkowo idziemy w skos stoku przez polanę, docieramy do zalesionego grzbietu, wspinamy się jednostajnie, mijając dwa mniejsze wierzchołki: Stajkową (706 m n.p.m.) i Groń (803 m n.p.m.). Zjeżdżamy na niewielkie siodełko, by ponownie podążyć w górę. Po ok. 1 h osiągamy szczyt Dzwonkówki (984 m n.p.m.).
Przez chwilę towarzyszą nam znaki żółte, które w lewą stronę prowadzą do Łącka, w prawo do Szczawnicy i na Palenicę. Jedziemy grzbietem nadal szlakiem czerwonym, żółty szlak odbija w prawo. Rozpoczynamy zjazd, miejscami dosyć stromy. Wyjeżdżamy na przełęcz Przysłop (870 m n.p.m.), mijamy kilka domów należących do osiedla o tej samej nazwie, pomnik-krzyż poświęcony partyzantom poległym tu w 1944 r. Przełęcz przekracza droga, którą można zjechać w prawo (na południe) do Szczawnicy, w lewo do wsi Obidzy. Kierujemy się na wschód, rozpoczynając dość żmudne podejście, początkowo przez polany, potem lasem. Zdobywamy Skałkę (1161 m n.p.m.) z niewielką polaną Hale Szczawnickie. Dochodzimy do szerokiej drogi, która zaprowadzi nas do schroniska na Przehybie (1175 m n.p.m.), w pobliżu którego stoi wieża telewizyjna. Przy schronisku jest węzeł szlaków: zielony biegnie do Jazowska i do Szczawnicy, niebieski do Szczawnicy.
Po odpoczynku w schronisku (bufet, ewentualnie nocleg) ruszamy na zachód za znakami niebieskim i czerwonymi. Idąc grzbietem przez las, dochodzimy do rozwidlenia szlaków: czerwony prowadzi głównym grzbietem do Rytra, zaczyna się szlak żółty do Starego Sącza. Wybieramy szlak niebieski, który skręca w lewo (na północny wschód) do Rytra przez Wietrzne Dziury. Będziemy teraz przeważnie zjeżdżać. Nachylenie terenu jest niewielkie. Jedziemy przez las. Po ok. 15 min napotykamy skały – to miejsce zwane jest Wietrznymi Dziurami (1038 m n.p.m.). Wychodnie piaskowców zostały odsłonięte w wyniku osuwiska, znajdują się tu także jaskinie. W pobliżu skałek zjazd staje się bardziej stromy. Zjeżdżamy przez kilka niewielkich polan (Tylowska, Wybrańska, Wdżary Wyżne i Niżne).
Na polanie Wdżary Niżne bierze początek szlak zielony do Barcic. Szlak niebieski, którym nadal jedziemy, skręca w prawo w dół i po krótkim, dość stromym zjeździe wyprowadza do szerokiej drogi w dolinie potoku Wielka Roztoka. Kierujemy się w lewo z biegiem potoku. Mijamy źródło Hrabiny, Gminny Park Ekologiczny (teraz widoczne tylko drewniane ogrodzenie, wiosną można obserwować gody płazów). Dochodzimy do parkingu przy hotelu „Jantar”. Tu zwykle kończą się dogodne do jazdy warunki, droga jest odśnieżana i posypywana piaskiem. Czasami można przedłużyć zjazd poboczem. Teraz mamy wybór: albo pójdziemy ok. 1,5 km do centrum Rytra (pociągi do Nowego Sącza i Krakowa, a w przeciwnym kierunku do Krynicy; liczne autobusy), albo zaczekamy na autobus do Nowego Sącza.
_ Źródło: Bezdroża _
