polska (strona 79 z 80)

Kompleks składa się z Pałacu Młynarza, młyna, stodoły oraz zagrody rybackiej - wiernie odtworzonego siedli-ska z końca XIX w. ze wsi Dąbki.

Ekspozycja związana z rybołówstwem, szkutnictwem, transportem wodnym, flisactwem i piaskarstwem znajduje się na terenie przyległym do istniejącej zagrody

Jest jedynym narodowym muzeum rolnictwa w Polsce i jednym z nielicznych w Europie. Jego zainteresowania koncentrują się na dziejach rolnictwa, przemysłu i przetwórstwa rolno-spożywczego na ziemiach polskich.

Zobaczymy tu siedem obiektów starego budownictwa w pełni wyposażonych w eksponaty i sprzęty z I połowy XX w. z życia dwóch grup społecznych - kmieci i wyrobników, a także - wiatrak "koźlak" - typowy młyn wietrzny nierozerwalnie związany z markowskim krajobrazem dawnej wsi.

Prezentuje architekturę i kulturę materialną Słowińców, ludności pochodzenia kaszubskiego. Na 10 ha znajduje się 20 obiektów przedstawiających miejscową architekturę od połowy XVIII wieku.

Oddział Muzeum Okręgowego im. Stanisława Staszica w Pile,

Zlokalizowane w pobliżu Starego Miasta, zajmuje budynek dawnego arsenału z 1824 r., pawilon wystawowy oraz dawny fort z XIX w.

Jest jednym z trzech najstarszych muzeów budownictwa ludowego w Polsce. Zostało otwarte w 1927 roku, mia-ło aż 3 tys. eksponatów, które zostały zniszczone podczas wojny.

Położone na terenie zespołu pałacowo-parkowego z połowy XIX w. Można obejrzeć: 46 obiektów budownictwa drewnianego z wyposażeniem, młyn wodny, wiatrak i kuźnię oraz jedyne w Polsce Muzeum Weterynarii

Znajduje się na Szlaku Piastowskim; gromadzi, zabezpiecza i eksponuje przykłady tradycyjnej zabudowy wiej-skiej oraz przedmioty ruchome, związane z życiem mieszkańców XIX-wiecznej wsi wielkopolskiej.

Kujawsko-Dobrzyński Park Etnograficzny to jedyne miejsce gdzie można zobaczyć jak wyglądała dawna, przeważnie drewniana zabudowa wsi, tradycyjne przedmioty i narzędzia związane z życiem i pracą mieszkańców naszego regionu od końca XIX wieku do lat 30. XX wieku.

W Maurzycach gromadzona jest kolekcja budownictwa wiejskiego z terenów historycznych Księstwa Łowic-kiego, dziś określanych jako Region Łowicki, zamieszkiwany przez Księżaków.

Ma charakter regionalny. Kompozycja przestrzenna odtwarza prze-ciętny układ dawnej wielodrożnicy, a budynki z XVIII i XIX w. reprezentują wszechstronnie architekturę ludową tego regionu.

Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli jako jedyna instytucja muzealna typu skansenowskiego w środkowej części polsko - niemieckiego pogranicza prezentuje kulturę regionalną podkreślając specyfikę tego terenu

Prezentuje charakterystyczną dla regionu architekturę ludową oraz przedmioty codziennego użytku. Ekspozycje te zmieniają wystrój wraz ze świętami kościelnymi i porami roku.

Muzeum powstało w 1970 r. i jest jednym z największych w Polsce (nadal w fazie budowy). Na 27 ha docelowo stanie około 180 obiektów. Zabytki architektury, usytuowane w krajobrazie pól, sadów, warzywników i ogród-ków kwiatowych.

W muzeum można zobaczyć Dworek Laszczyków, w którym prezentowane są różnorodne wystawy czasowe,

Podstawowym zadaniem placówki jest gromadzenie zabytków kultury ludowej Śląska Opolskiego. Na 10 ha znajduje się 47 zabytków budownictwa ludowego.

Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie (Zasięg - Beskid Śląski, Pszczyńsko- Rybnickie, Zagłębie)

Skansen regionalny, reprezentujący tradycyjną kulturę ludową wsi i małych miasteczek zamieszkanych przez Krakowiaków Zachodnich. Zajmuje 4 ha, ekspozycja obejmuje 23 zabytkowe obiekty drewniane i mała architekturę.

Przedstawia wieś lasowiacką i rze-szowiacką z początku XX wieku. Wiernie odtworzone zagrody, pieczołowicie urządzone wnętrza - razem ponad 60 obiektów architektury drewnianej.

Największe muzeum na wolnym powietrzu w woj. małopolskim. Na 20 ha zgromadzono około 70 zabytków budownictwa, głównie drewnianej architektury ludowej.

Usytuowany w centrum wsi, stanowi zespół obiektów: skansen budownictwa pogórzańskiego, XVI-wieczny dwór obronny wraz z późniejszym budynkiem gospodarczym oraz przeniesiony z Gorlic w 1975 r. dworek mieszczański z lat 1918-19.

Twórcą pierwszego muzeum na wolnym powietrzu był szwedzki etnograf Artur Hazelius. W 1891 roku udostępniono tę specyficzną ekspozycję, zlokalizowaną na przedmieściach ówczesnego Sztokholmu, na terenach starego poligonu, gdzie znajdowały się szańce nazywane w języku szwedzkim skansenami. Z czasem skansenem zaczęto nazywać samo muzeum Hazeliusa, a często też i inne tego typu placówki.

Na rynku pojawia się coraz więcej fałszywego bursztynu. Niestety, wychodząc ze sklepu może okazać się, że zamiast pięknego kamienia kupiliśmy właśnie plastikową imitację.