Czy stracimy Śnieżkę?

Pierwsze niepokojące sygnały w obserwatorium na Śnieżce pojawiły się w czwartek 12 marca. Pracownicy stacji mówili, że słyszeli głośny huk. Wtedy to zaobserwowano zarysowania na ścianach; nie można było zamknąć drzwi, co świadczyło o odkształceniach, i pojawiły się wybrzuszenia podłogi. Podjęto wówczas decyzję o ewakuacji 9 pracowników stacji.

W piątek spróbowano wejść do obserwatorium, aby dokonać oględzin, ale nie było to możliwe z powodu zbyt dużej prędkości wiatru - jego prędkość przekraczała 120 km/godz, a nawet dochodziła do 150 km/godz.

Następnego dnia, gdy warunki się poprawiły, przedstawiciele nadzoru budowlanego i kierownik stacji weszli na Śnieżkę, dokonali oceny stanu budynku, a nadzór budowlany zasugerował wyłączenie górnego i dolnego dysku z eksploatacji.

Obserwatorów wprowadzono do środkowego dysku w sobotę, ale w niedzielę o godz. 22.00 usłyszano na stacji trzaski.

Wówczas podjęto decyzję o opuszczeniu również dysku środkowego i przeniesieniu obserwatorów na stronę czeską do schroniska.

Gdy w poniedziałek 16 bm., o godzinie 14.00 na Śnieżkę dotarła ekspedycja złożona z przedstawicieli IMGW oraz rzeczoznawców Politechniki Wrocławskiej, zaobserwowali oni, że część dysku górnego została złamana, upadła na dół i wspiera się na śniegu.

Podjęto decyzję o całkowitym zamknięciu budynku na Śnieżce oraz szlaków na górę.

Przyczyną katastrofy budowlanej w Wysokogórskim Obserwatorium Meteorologicznym na Śnieżce było uszkodzenie stalowej konstrukcji wsporczej - ustalili rzeczoznawcy podczas przeprowadzonej na Śnieżce wizji lokalnej. "Nastąpiło oderwanie się wsporników od trzonu żelbetowego z jednoczesnym uszkodzeniem obudowy na 2/3 obwodu" - poinformował rzecznik prasowy IMGW, Łukasz Legutko.

Uszkodzona konstrukcja wspiera się na oblodzonych workach śnieżnych, które zalegają na dachu niższego spodka. Pozostała część konstrukcji może ulec dalszemu zniszczeniu, uszkadzając część nienaruszoną. Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne na Śnieżce zostało wybudowane w latach 1968-74.