Île des Pins. Moja Wyspa Małp

Melanezyjscy mieszkańcy nazywają swoją wyspę Kunie. Nazwa Wyspa Sosen (Île des Pins) została nadana przez angielskiego podróżnika Jamesa Cooka w 1774 roku podczas podróży do Nowej Zelandii. Stopy na niej nie postawił, ale z morza zobaczył wysokie sosny – stąd nazwa, i smużkę dymu, uznał ją więc za zamieszkaną.

Nawróceni(?) tubylcy postanowili na wszelki wypadek ochronić świętego przed złymi duchami.

Słynne przydacznie, zwane chrzcielnicami. Małże te osiągają wielkość do 150
centymetrów i wagę do 300 kilogramów! Te były maluśkie.

Przedziwne, naturalne twory wyglądają jak wielkie szpilki wbite w dno zatoki.

Wyprawa pirogą z Saint Joseph, portu na plaży i miejsca konstrukcji łodzi. Warto zwrócić uwagę na statuę świętego, otoczoną palisadą o dość... fallicznych kształtach.

Wreszcie zaczynam kojarzyć, że są to obrazki wprost ze ścian biur podróży. Więc to są te słynne intrygujące formy z plakatów, a teraz ja jestem wśród nich! Rzucając co pewien czas okiem w toń wody, widzę cienie przemykających ogromnych ryb... Rekiny? Nie wiem, co bardziej zachwyca: spokój, kolory, przyroda czy też poczucie spełnienia marzeń.

Drzewa rozrywają powoli konstrukcje, tragedię ludzi pochłania zieloność.

Wzruszony i wściekły – wiedziałem, że już nie będę miał szansy tu wrócić.