Opisy tras przygotowano według jednolitego schematu. Wiadomości dotyczące długości i czasu przejścia znajdują się w nagłówkach opisów. Tam także podano w metrach informacje odnoszące się do sumy podejść. Wszelako dane te nie określają jednoznacznie trudności tras, długie bowiem nie zawsze są trudniejsze od krótkich, a suma podejść, jaka na nich występuje, nie informuje o ich stromiźnie. Dlatego też przed wycieczką koniecznie należy zapoznać się z umieszczonym obok mapki opisem trasy, objaśniającym jej kolejne etapy.
Każda z tras została określona, według trójstopniowej skali, jako łatwa, średnia lub trudna.
Trasa łatwa – jest odpowiednia dla każdego wędrowca narciarza, wycieczka nią może być pierwszą dla kogoś, kto dopiero zaczyna przygodę z turystyką narciarską. Trasa jest pozbawiona stromych podejść i zjazdów, nie występują na niej trudności orientacyjne.
Trasa średnia – jest przeznaczona dla bardziej zaawansowanych narciarzy. Mogą występować na niej zarówno trudności techniczne, jak i orientacyjne. Na ogół jest też dłuższa.
Trasa trudna – wymaga od wędrowca większych umiejętności i doświadczenia. Występują na niej strome podejścia i zjazdy, którym towarzyszą nieraz zawiłości terenu. Przed wyruszeniem na nią należy szczególnie dokładnie przestudiować jej opis i mapę.
Warto podkreślić, że stopień trudności danej trasy jest względny. Przy niekorzystnych warunkach pogodowych nawet stosunkowo łatwa wycieczka może zamienić się w trudną. Wiatr czy obfite opady śniegu mogą uczynić przejście danej trasy wręcz niemożliwym.
_ Źródło: Bezdroża _
