W Tatrach powstał nowy szlak. Prowadzi na jeden z najsłynniejszych szczytów

Mnich oprócz Mięguszowieckich Szczytów stanowi drugi, najbardziej charakterystyczny element otoczenia Morskiego Oka. Szczyt ten, zdobyty po raz pierwszy w roku 1879 lub 1880 przez przewodnika tatrzańskiego Macieja Sieczkę oraz Jana Gwalberta Pawlikowskiego, od tamtej pory stanowi teren niemal codziennej pracy Wysokogórskich Przewodników Tatrzańskich.

Zobacz też: W Tatrach już się zaczęło. Tłumy turystów w jednym miejscu

Najczęściej wybierana trasa prowadzi drogą pierwszych zdobywców, czyli "Przez Płytę". To najłatwiejszy i zarazem najbardziej dostępny wariant wejścia na wierzchołek, polecany również mniej doświadczonym turystom pod opieką przewodnika. Warto jednak pamiętać, że ten sposób pokonania ściany omija jej centralne partie, a tym samym nie pozwala w pełni doświadczyć charakteru całej formacji skalnej.

Koncepcja wytyczenia nowej "przewodnickiej drogi" na Mnicha miała na celu zdobycie szczytu bez omijania zachodniej ściany oraz charakterystycznego muru skalnego, wznoszącego się ponad Mnichowymi Stawkami, który nazwano Mnichowym Bastionem.

Pomysł zakładał wydłużenie wspinaczki, jednak bez znacznego zwiększania poziomu trudności. Twórcom nowej trasy zależało, by dać możliwość nie tylko wejścia na szczyt, ale również okazję do podziwiania wschodniej ściany Mnicha oraz odwiedzenia historycznych miejsc związanych z taternictwem.

- Nową trasę przygotowywaliśmy od zeszłego roku, a ostatecznie w czerwcu została udostępniona do wspinaczki - mówi Michał Trzebunia, przewodnik wysokogórski i współautor nowej drogi.

Tak powstała Droga Przewodników Tatrzańskich - nowa propozycja wspinaczkowa, prowadząca na Mnicha. Trasa ta dzieli się wyraźnie na dwie części: poniżej i powyżej Dolnych Półek Mnichowych.

- Dolny odcinek oferuje pięć krótkich wyciągów prowadzących do Dolnych Półek. To teren mało znany, słabo opisany w tomie IV przewodnika WHP. Nasza linia częściowo pokrywa się z przebiegiem drogi nr 534A, jednak w górnym fragmencie wytyczona została inaczej - dodaje Michał Trzebunia.

Wspinaczkę rozpoczynamy na wschodnim krańcu tarasu Wyżnich Mnichowych Stawków, pod charakterystyczną płytą w kształcie kielicha, ograniczoną z obu stron widocznymi rysami.

Pierwszy wyciąg prowadzi środkową, wąską rysą do trawiastej półki z głazem, gdzie znajduje się stanowisko z kotew i łańcucha. Dalej ruszamy lekko w prawo do zaklinowanych w rysie kamieni i kontynuujemy wspinanie zwężającą się formacją. Na trawkach obchodzimy łukiem w prawo luźne kamienie (uwaga: nie dotykać!) i docieramy do drugiego stanowiska zbudowanego z pętli.

Trzeci wyciąg prowadzi do formacji roboczo nazwanej "Wiszący Bastion". Rozpoczynamy trawersem w prawo, a następnie wspinamy się szeroką na stopę rysą. Przewijamy się pomiędzy dużymi głazami, docierając do "Serca Bastionu", gdzie znajduje się trzecie stanowisko (kotwa + mechanik).

Czwarty wyciąg rozpoczyna się od wyjścia na skalną półkę (miejsce wycenione na IV, oznaczone różową pętlą), a następnie prowadzi w prawo i w górę do charakterystycznego "lejka" w spiętrzeniu. Tutaj zakładamy stanowisko z friendów.

Ostatni, piąty wyciąg dolnej części wiedzie zacięciem i wyprowadza na trawy Dolnych Półek, gdzie znajdują się stanowiska z kotew wykorzystywane również przez inne drogi. Od tego miejsca wspinacz może kontynuować dalszą drogę według uznania - możliwości jest wiele.

Czytaj także: Zdjęcia z Zakopanego. Tłumy przy popularnej atrakcji to mało powiedziane

Dalsza część Drogi Przewodników Tatrzańskich to "spacer" przez historię zdobywania Mnicha. Rozpoczynamy ją w miejscu startu Drogi Klasycznej. Po kilku ruchach trawersujemy przez filarek "Cygaro", po czym rampą dochodzimy do Drogi Orłowskiego - tu znajduje się kolejne trudne miejsce (IV). Kontynuujemy wspinaczkę kominkiem do półki, gdzie korzystamy z istniejącego stanowiska Drogi Orłowskiego.

Dalej poruszamy się Kaskadowymi Półkami, mijając drogę "Wacław Spituje", aż do dachu ze stanowiskiem łańcuchowym. Stamtąd kontynuujemy w górę płytą i szerokim zacięciem (IV), łącząc się z Drogą Robakiewicza i korzystając ze stanowiska z kotew.

Kolejny wyciąg prowadzi bezpośrednio do góry lub obejściem na Górne Półki. Z tego miejsca, oddając hołd pierwszym zdobywcom, kończymy wspinaczkę drogą "Przez Płytę" na szczyt Mnicha.

"Droga Przewodników Tatrzańskich" tworzy logiczną i ciągłą linię wspinaczkową, prowadzącą w bezpośredni sposób przez zachodnią ścianę i najważniejsze formacje skalne Mnicha. Choć przebiega terenem znanym, łączy w sobie kilka istotnych wariantów i historycznych przejść - w dolnej części sięga lat 50., w górnej przecina ważne drogi klasyczne.

Autorzy drogi zdecydowali się zachować jej jak najbardziej naturalny charakter. W całym przebiegu użyto tylko czterech kotew – wyłącznie tam, gdzie było to niezbędne dla bezpieczeństwa. Proszą też o niedodawanie nowych stałych punktów w dolnej części. W górnej wykorzystywana jest asekuracja naturalna lub istniejące stanowiska.

Minimalne wyposażenie zespołu do przejścia nowej trasy na Mnicha to lina 40 m, zestaw friendów oraz 2 pętle do budowy stanowisk.

Dolna część drogi ma potencjał zimowy, szczególnie dla zespołów, które wspinają się na Progu Mnichowym i chcą kontynuować wspinanie na Mnichu.