Czego absolutnie nie wolno robić w Singapurze?

O tym przekonali się kilka lat temu niemieccy grafficiarze, którzy za upiększenie wagonów singapurskiej kolejki otrzymali po kilka tęgich batów. Nieostrożni turyści zza naszej zachodniej granicy z pewnością długo będą pamiętać wyprawę do azjatyckiego państwa-miasta. Jeśli zapomną, o wizycie w Singapurze przypomną im blizny, które będą nosić do końca życia.

Chłosta to jeden z wielu przykładów drakońskiego prawa stosowanego w Singapurze. Drakońskiego, ale także, z europejskiego punktu widzenia, bardzo często absurdalnego. Tak traktować można na przykład obowiązujący tu zakaz sprzedawania, kupowania i używania gumy do żucia. No cóż jednak, „dura lex, sed lex” (twarde prawo, ale prawo).
Turyści powinni także pamiętać, że zabronione jest tu jedzenie i picie w publicznych środkach transportu, a palić można tylko w wyznaczonych do tego miejscach.

Nawet korzystając z miejskiej toalety, należy mieć się na baczności i nie zapominać o spuszczeniu wody po załatwieniu swoich potrzeb fizjologicznych. Może się bowiem zdarzyć, że po wyjściu z tego przybytku spotkamy się z policjantem, który zechce sprawdzić, czy należycie zadbaliśmy o higienę w WC. To właśnie za nieprzestrzeganie restrykcyjnych przepisów dotyczących zachowania czystości i porządku turyści płacą w Singapurze najwięcej. Bywa, że nawet równowartość kilku tysięcy euro.

Ale mandatem można być ukaranym nie tylko za rzucony na chodnik papier, żucie gumy, czy niechlujstwo w toalecie. Drakońskie kary grożą także za plucie na ulicy, czy podłączanie się do niezabezpieczonej sieci internetowej (czyn taki jest uważany w Singapurze za hakerstwo, dlatego też bardzo należy uważać na darmowe Wi-Fi). Listę surowo karanych przestępstw można wydłużać. W Singapurze lepiej na przykład nie dyskutować o kwestiach religijnych, gdyż negatywne (z czyjegoś punktu widzenia) komentarze na ten temat są karalne.

Udając się do tego minipaństwa, choć gospodarczego giganta, warto znać jednak nie tylko kodeks karny, ale także inne singapurskie realia. Turyści powinni wiedzieć, że gniazdka elektryczne w tym kraju są tu według systemu brytyjskiego, dlatego też bez odpowiednich przejściówek nie podłączymy tu w hotelach laptopów, ładowarek, czy maszynek elektrycznych.

W Singapurze nie ma oficjalnych napiwków (wyjątkiem jest obsługa hotelowa) lecz, na przykład w przypadku kelnerów, są one doliczone do rachunków. Niech nie zmyli nas także azjatycki „anturaż” – targowanie z kupcami jest dopuszczalne tylko w małych sklepach i na bazarach. Miłośnicy używek powinni pamiętać, że wwożenie wyrobów alkoholowych i tytoniowych obłożone jest dodatkowym podatkiem.

Liczne atrakcje Singapuru z naddatkiem wynagrodzą turystom niedogodności związane z surowym prawem i innymi restrykcjami. To państwo jest prawdziwą Azją w pigułce. Można tutaj zwiedzić i Chinatown, i Little India i Arab Street. Globtroterzy chętnie udają się także na Orchard Road, główną ulicę handlową miasta. Będąc z pociechami, trzeba zahaczyć także o wyspę Sentosa. To miejsce kultowe dla młodszych i starszych miłośników wesołych miasteczek. Zwiedzić tu też można oceanarium oraz ekspozycję „Images of Singapore”, pokazującą dzieje tego miejsca.