Indyjskie miasto widmo

Miasto zostało założone około roku 1336 przez braci Hariharę i Bukkę. Od XIV do XVI wieku było centralnym ośrodkiem Królestwa Widźajanagaru, najpotężniejszego nowożytnego imperium hinduskiego na południu kraju.

To bogate serce ostatniego hinduskiego imperium zniszczyła w 1565 armia koalicji sułtanatów dekańskich. Wojska muzułmańskie po rozgromieniu armii królewskiej w bitwie pod Talikotą (26 stycznia 1565 roku) zdobyły miasto, które było łupione przez najeźdźców przez kilka miesięcy.

Niestety Widźajanagar nie został nigdy później odbudowany. Ruiny stolicy wpisano w 1986 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

W okolicznej indyjskiej wiosce Abhaneri, znajduje się jedna z najgłębszych i największych studni w Indiach - Chand Baori. To piękne architektoniczne dzieło zachwyca symetrią, regularnością i pomysłowością.

Każdego dnia mieszkańcy pokonują tysiące stopni by zaczerpnąć wody. Niezwykły wygląd tego obiektu co roku przyciąga też rzesze turystów.

Chand Baori została wybudowana w IX wieku. Ma 13 pięter i składa się z 3500 wąskich stopni. Jej głębokość wynosi około 30 metrów.

Studnie tego typu były wówczas popularne w Indiach. Kraj ten od zawsze borykał się z mała ilością wody pitnej, a rozwiązanie to zapobiegało jej wyparowywaniu w upalne dni.

Legenda głosi, że stworzyły ją duchy w przeciągu zaledwie jednej nocy. Wybudowały one aż tyle stopni, by uniemożliwić odzyskanie monety, którą się uprzednio wrzuciło do wody.

sc/pw