Jak wybrać sprzęt narciarski?
Optymalnym sprzętem do uprawiania jednodniowych, łatwych technicznie wędrówek z lekkim plecakiem w niskich lub średnio wysokich górach wydają się być narty śladowe lub telemarkowe. Dobór wyposażenia zależy przede wszystkim od profilu naszej działalności.
Jeśli zamierzamy realizować łatwe, krótkie, rekreacyjne wycieczki, podczas których będziemy głównie chodzić (a bardzo rzadko zjeżdżać), najlepszym wyborem będą okrawędziowane „śladówki” z łuską (lub możliwością montażu wąskich fok), lekkim wiązaniem w standardzie BC NNN i odpowiednimi butami skórzanymi lub półskorupami.
Ci, którzy planują bardziej zaawansowaną turystykę „plecakową” (w tym wycieczki wielodniowe), obejmującą obok typowej wędrówki liczne zjazdy, powinni wybrać odpowiednie narty tourowe oraz wiązania i skorupy tourowe, względnie narty i wiązania telemarkowe (najlepiej aktywne, w standardzie NN 75 mm, kablowe lub płytowe) wraz ze współpracującymi z nimi skorupami lub półskorupami telemarkowymi. Należy pamiętać, że sprzęt telemarkowy wymaga opanowania specyficznej techniki jazdy – jeśli chcemy pozostawać w zgodzie z pierwotną norweską szkołą jazdy, musimy nauczyć się dosyć trudnych, egzotycznie wyglądających manewrów.
Najbardziej uniwersalne pozostają narty tourowe. Dają one możliwość poruszania się w dowolnym terenie, nie tylko po bezdrożach, ale także po stromych stokach zjazdowych (utwardzonych bądź nie) i utrzymanych trasach biegowych. W tym ostatnim przypadku jedyną „stratą” będzie większy wysiłek włożony w prowadzenie cięższych nart. Podczas łatwej, krótkiej wycieczki, mając narty tourowe, zyskujemy większą niezależność od warunków pogodowych i terenowych – możemy dowolnie modyfikować trasę, bezpiecznie zjechać stromym stokiem, pokonać łatwo głęboki jar itd. Ponadto, jeśli tylko zechcemy, możemy udać się na wyciąg i używać naszych nart jako pełnoprawnego sprzętu zjazdowego. Oczywiście relacja taka nie działa „w drugą stronę” – decydując się np. na narty śladowe, zmuszeni będziemy do ograniczenia zakresu działalności narciarskiej (zwłaszcza w zakresie zjazdów).
Wybierając narty tourowe, pamiętajmy o ich specjalizacji – jeśli zamierzamy głównie wędrować, zdecydujmy się na model słabiej taliowany, lżejszy, stosunkowo długi, ale węższy. Jeżeli równie często maszerujemy i zjeżdżamy (a czasem lubimy pojeździć na przygotowanych stokach przy wyciągu), najlepsze będą któreś z nart uniwersalnych, nieco krótsze i szersze, mocniej taliowane, o promieniu skrętu ok. 20–25 m. W przypadku, gdy naszą „jedyną radością” są ekstremalne zjazdy po nietkniętych nartą eksponowanych zboczach, żlebach itp., powinniśmy wybrać bardzo wytrzymałe, stosunkowo krótkie, szerokie i zdecydowanie taliowane narty wyczynowe (freeridowe). Do wszystkich rodzajów desek instalować możemy zarówno wiązania tourowe, jak i telemarkowe – w przypadku tych ostatnich w zastosowaniach turystycznych najlepiej sprawdzają się stosunkowo najcięższe, ale i najbardziej wytrzymałe wiązania NN 75 mm, z kablem obejmującym mocno tył buta. Warto pamiętać, że w zastosowaniach „marszowych” lepiej sprawują się wiązania
neutralne, zaś w zjazdowych aktywne (tzn. takie, w przypadku których odchylenie buta wymaga przyłożenia większej siły), często montowane na płytach podwyższających.
