Jawor

W Jaworze Albrecht von Saebisch wybudował kościół Pokoju (1654–1656), którego empory zdobi rekordowa liczba 143 obrazów, głoszących protestancką wykładnię wiary z pomocą sen biblijnych.

Kościół jest nieco mniejszy, a jego plan prostszy niż zboru świdnickiego, którego był prototypem. To bazylika w kształcie prostokąta o długości 44 m, z zewnątrz skromna, w środku oszałamiająca bogactwem dekoracji. Założony przed 1242 rokiem Jawor do czasów wielkiego pożaru w połowie XVII wieku był kwitnącym ośrodkiem włókiennictwa i handlu.

Jak większość śląskich miasteczek, ma na środku rynku ratusz ze średniowieczną wieżą i przetrzebione w 1945 roku zabytkowe domostwa. Na zachód od rynku stoi ośmioboczna, kopułowa kaplica św. Wojciecha. Pierwotnie była to synagoga z około 1364 roku. W 1420 roku, po wypędzeniu Żydów z miasta, synagogę przerobiono na kaplicę szpitalną, a w 1729 roku jeszcze raz gruntownie przebudowano.

Obok znajduje się Muzeum Regionalne w dawnym klasztorze Bernardynów (1486–1492), którzy w związku z reformacją opuścili nowo wzniesiony budynek w połowie XVI wieku. Do zachowanych częściowo murów miasta przylega od zachodu zamek – symbol jego dawnej potęgi, zapewne z pierwszej połowy XIII wieku. Po wielu przebudowach już tylko wielkością przypomina dawną budowlę. Na północy znajduje się wczesnogotycka fara (około 1330–1370), z godnymi uwagi portalami (m.in. ze św. Marcinem, patronem kościoła), pięknym detalem kamieniarskim i wyposażeniem, modernizowanym w okresie baroku. Z tego okresu pochodzą ołtarze boczne z obrazami Willmanna i jego szkoły oraz późniejszy ołtarz główny z przedstawieniem glorii św. Marcina.

Seria: Miasta dla ciekawych
Tytuł: Wrocław
Autor: Beata Lejman