Route 66, Droga Matka. Z wizytą w osadzie górniczej Oatman

Oatman do 1960 roku kompletnie się wyludniła. Powstała na początku XX wieku dzięki odnalezieniu dużych pokładów złota. Profesjonalna kopalnia cennego kruszcu funkcjonowała kilkadziesiąt lat. Powstała miejscowość z hotelem, barami, sklepami i punktami usługowymi. Było nawet małe więzienie, które obecnie znajduje się na zapleczu sklepu z pamiątkami. Po uiszczeniu opłaty w wysokości 1 dolara można tam na chwilę zajrzeć.

Upał w Oatman był nie do zniesienia. Z całego wyjazdu to właśnie na terenie Mojave najbardziej cierpieliśmy z jego powodu. Ponad 40 stopni Celsjusza w cieniu i tak suche powietrze jak w fińskiej saunie. Aż parzyło w płuca. Trudno sobie wyobrazić, jak górnicy dawali radę pracować na tym pustynnym terenie w tak ekstremalnych warunkach. Jedną z atrakcji organizowanych w mieście jest przeprowadzany w lipcu, coroczny konkurs… pieczenia jajek na chodniku. Można pomagać sobie folią aluminiową lub urządzeniami solarnymi, lecz nie zmienia to faktu, że najważniejsze są słońce i nagrzany chodnik. Tak gorąco jest w Oatman.

Po kilkudziesięciu latach pokłady złota w okolicach osady się skończyły, zamknięto kopalnie, a później autostrada I-40 ominęła miasteczko. Z czasem zniknęli też mieszkańcy. Pozostały pochodzące od hodowanych przez górników zwierząt jucznych dzikie osły, zwane burros, które do dziś chodzą po ulicach. Są jedną z atrakcji turystycznych. W większości sklepików można kupić dla nich karmę, więc w przerwach między jedzeniem własnych odchodów snują się w poszukiwaniu chętnych nakarmić je turystów. Potrafią być napastliwe, trzeba się mieć na baczności.

Nazwa miasta pochodzi od nazwiska czternastoletniej dziewczynki Olive Oatman, porwanej w 1851 roku przez Indian. Do cywilizacji wróciła dopiero po pięciu latach. W trakcie niewoli Indianie wytatuowali jej twarz, przez co wyglądała trochę upiornie. Mural z jej podobizną zdobi dzisiaj jeden z centralnych budynków. Miasteczko wygląda jak żywcem wyjęte z epoki. W 1962 roku między innymi w Oatman nakręcono słynny film Jak zdobyto Dziki Zachód (oryg. How the West Was Won). Jak to zwykle bywa, duży sukces komercyjny filmu przywrócił pamięć o tym miejscu, coraz więcej chętnych chciało je zobaczyć.

Moda na podróż Route 66 też przyczyniła się do wzrostu zainteresowania, dziś więc cała miejscowość to skansen ze sklepami. Najsłynniejszym zabytkiem w mieście jest Oatman Hotel. Kilka razy odbudowany po pożarach szczyci się mocno niepewną historią pobytu Clarka Gable’a i jego żony Carole Lombard, którzy podobno w 1939 roku spędzili tu noc poślubną. Przez kilka lat wracali do tego miejsca, gdzie ponoć słynny aktor grywał w pokera z górnikami. Wątpliwy historycznie, ale ów przekaz marketingowy zasłużył na inscenizację. Dawne pokoje hotelowe przekształcono w sklep z pamiątkami i quasi-muzeum z pieczołowicie odrestaurowanym pokojem słynnych kochanków. Dziś biznes kręci się wokół sklepu, restauracji i baru, które prężnie funkcjonują na parterze budynku.

Osobliwy jest fakt, że wszystkie ściany i sufity pokryte są jednodolarowymi banknotami. Turyści wypisują na nich swoje imiona lub pozdrowienia i przyczepiają do ścian. Tradycja wzięła się podobno od górników, którzy po otrzymaniu wypłaty zostawiali na ścianie banknoty ze swoim imieniem, aby gdy przyjdą gorsze dni, skorzystać z gotówki i zapłacić w barze.

Tysiące albo dziesiątki tysięcy jednodolarówek wypełniają dziś całe wnętrze restauracji i baru, a ich ilość stale rośnie. Fantastyczny interes dla właścicieli, którzy prawdopodobnie zbierają je raz na kilka lat i jednorazowo spieniężają w banku kilkadziesiąt tysięcy dolarów.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl

Artykuł stanowi fragment książki Artura Owczarskiego "Route 66, Droga Matka"