Kalisz - Wenecja północy

Drugie pod względem wielkości miasto regionu leży w dolinie rzeki Prosny. Kalisz, który ma najprawdopodobniej najstarszą pisaną metrykę wśród wszystkich polskich miejscowości, odwiedza rocznie 300-400 tys. turystów. Aleksandryjski uczony Klaudiusz Ptolemeusz w swojej "Geografii" z II wieku n.e. wymienia miejscowość _ Kalisia _. Przez część badaczy nazwa ta jest identyfikowana właśnie z wielkopolskim miastem.

Dr Piotr Sobolewski, prezes Kaliskiego Koła Przewodników PTTK przyznaje, że to właśnie dzięki Ptolemeuszowi miasto promuje się czasem nie do końca precyzyjnym, choć zaczerpniętym z Długosza hasłem: najstarsze miasto w Polsce.
- Nie wszyscy wiedzą też, że niektóre hipotezy wskazują, że także w Kaliszu miał swoje "gniazdo" ród Piastów - pierwszych władców Polski. Pamiętając o tym, warto odwiedzić kaliski rezerwat archeologiczny i zrekonstruowany gród - mówi.

Miasto nad Prosną warto poznać nie tylko ze względu na jego historię i metrykę. Kalisz szczyci się swoją starówką, z doskonale zachowanym układem komunikacyjnym średniowiecznego grodu lokacyjnego, pięknym, uważanym za najstarszy w Polsce parkiem *oraz *licznymi mostami. - Stutysięczny Kalisz ma pięćdziesiąt mostów - można powiedzieć, że jesteśmy _ Wenecją północy _. Tak jak i tam, niektóre nasze obiekty "posadzone" są na palach, by się nie zapadły - mówi Sobolewski.

Miasto jest jednym z najważniejszych w Polsce miejsc związanych ze św. Józefem z Nazaretu, a kaliska bazylika jest najstarszym i centralnym ośrodkiem jego kultu w Polsce. Zgodnie z tradycją, początki sanktuarium Świętego Józefa w Kaliszu sięgają 1670 roku, kiedy to uzdrowiony za przyczyną świętego mężczyzna ufundował, jako wotum, obraz Świętej Rodziny. W 1997 r. przed obrazem modlił się papież Jan Paweł II. Kaliskie sanktuarium, według szacunków, odwiedza rokrocznie nawet 200 tys. pielgrzymów.

W Kaliszu można szukać śladów dawnej, wielokulturowej, wielowyznaniowej i wielonarodowej przeszłości miasta. Przed wojną mieszkało tam około 30 tys. Żydów. Poza nimi, w XIX i na początku XX w., w mieście współegzystowali Rosjanie, Niemcy i Polacy. Świadectwem tamtych czasów są m.in. stare cmentarze różnych wyznań.

Ciekawostką Kalisza jest pomnik książki *- symbol pokazujący barbarzyństwo z okresu II wojny światowej. Niemcy do zasypania jednego z kaliskich kanałów użyli m.in. tysięcy woluminów z kaliskich bibliotek. Warto też zobaczyć dzielnicę przemysłową z dawną *fabryką fortepianów i pianin Calisia, utworzoną w 1878 r. przez Arnolda Fibigera. Przed przeprowadzoną kilka lat temu likwidacją, Calisia sprzedawała na cały świat nawet 400 instrumentów rocznie.

Na zwiedzanie Kalisza trzeba przeznaczyć minimum trzy - cztery godziny. Miasto można objąć wzrokiem także z góry, z tarasu widokowego na ratuszowej wieży. Odpocząć można w jednym z licznych lokali gastronomicznych na kaliskiej starówce, warto się też przy okazji zaopatrzyć w lokalny przysmak - andruty kaliskie. Te słodkie wafle wypiekane od początku XIX w. w Kaliszu i okolicach, od kilku lat są chronione unijnymi certyfikatami.
Źródło: PAP/udm